15.10.2015

Ο Ιβάν Σαββίδης, ενώπιος ενωπίω

“Στη ζωή τίποτε δεν είναι τυχαίο”

“Έχω τη σκληρή, σιδερένια αρχή του Πόντου”

“Αγωνιζόμαστε για τη διαφάνεια και την καθαρότητα”

“Αν κάποτε καταλάβω ότι οι ενέργειες μου γίνονται προβλέψιμες, εκεί θα σταματήσουν όλα στις δραστηριότητές μου”

“Εμείς πρέπει να αλλάξουμε, διατηρώντας ταυτόχρονα τον εαυτό μας”

“Είμαι από τους ανθρώπους οι οποίοι θεωρούν ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύουν στην δομή της κοινωνίας και ιδιαίτερα στον αθλητισμό. Για αυτό και επενδύω σε πάρα πολλά αθλήματα. ...Θεωρώ ότι είναι μια άγραφη υποχρέωση της επιχειρηματικότητας. Έχουμε υποχρέωση να βοηθάμε. Διαφορετικά η κοινωνία θα είναι άρρωστη, σκληρή και αδιάφορη”

“Δε βλέπω τον εαυτό μου στην ελληνική πολιτική σκηνή σήμερα”

“Eίναι λάθος να αντιμετωπίζει οποιοσδήποτε τον ΠΑΟΚ απλά, σαν μια ομάδα ποδοσφαίρου. Είναι πολύ περισσότερο, ένα τεράστιο φαινόμενο. Και αυτή η ολότητα ουσιαστικά θα ορίζει πάρα πολλά”

“Τίποτα δεν χτίζεται σε μια μέρα. Και εμείς και οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ θέλουμε αμέσως τις λύσεις, αλλά έχουμε βρει τουλάχιστον τον σωστό δρόμο και δεν έχουμε λόγο να λοξοδρομήσουμε”

“Κανείς στο σπίτι, δεν μου λέει γιατί ξοδεύεις λεφτά για τον ΠΑΟΚ. Μου λένε γιατί επενδύεις λίγα”

Ο Ιβάν Σαββίδης σε μια συνέντευξη - “ποταμό”, στα μέσα Οκτωβρίου 2015, μίλησε στο αθλητικό site www.sdna.gr -στον Διευθυντή του, Βασίλη Παπαθεοδώρου- για το ποδόσφαιρο, τον αθλητισμό, τον ΠΑΟΚ. Και μέσα από αυτά, για τα βαθύτερα πιστεύω και τις αξίες του, για τη στάση του απέναντι στη ζωή, στην οικογένεια, στο έθνος, στις ρίζες του, στην πολιτική, στην Ελλάδα, στις επιχειρήσεις, στους ανθρώπους, στα media. Μιλάει καθαρά και σταράτα για δύσκολα και ευαίσθητα θέματα. Δεν επιδιώκει ισορροπίες, ούτε το “πολιτικά ορθό”. Αντίθετα ο λόγος του είναι τσεκουράτος, αιχμηρός. Μιλάει στα ίσα, δεν κρύβεται. Απευθείας στον στόχο.

Οπως έγραψε στην εισαγωγή του το site, “είναι ένας Σαββίδης που το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη να μιλάει συχνότερα, να βάζει πράγματα στη θέση τους”.

- Μετά από τόσα χρόνια που είστε στην Ελλάδα ποιο είναι το βασικό συναίσθημα που κυριαρχεί για την απόφασή σας να ασχοληθείτε με τον ΠΑΟΚ; Νιώθετε δικαιωμένος;

«Κάτι με οδήγησε να ασχοληθώ με τον ΠΑΟΚ. Κάθε άνθρωπο τον οδηγεί κάτι στο οποίο πιστεύει, κάτι που συμμερίζεται. Εγώ μπορώ να πω ότι το πιο βολικό, το πιο οικείο συναίσθημα που νιώθω είναι στην Τούμπα. Εκεί ακριβώς αισθάνομαι ότι υπάρχει αυτή η ενέργεια, αυτό το πνεύμα που είναι κοντά σε μένα. Ως φοιτητές στη μακρινή εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, όταν δεν μπορούσαμε καν να φανταστούμε ότι η χώρα θα διαλυθεί, πολλές φορές συζητούσαμε για την Κωνσταντινούπολη, για το ποια είναι εκείνα τα δεσμά που μας έδεναν με την πόλη αυτή, ποιες είναι οι αξίες τις οποίες αντιπροσωπεύει. Λέγαμε μάλιστα ότι θα ήταν μεγάλη χαρά για εμάς αν θα μπορέσουμε κάποτε να βρεθούμε εκεί. Δεν εννοούσαμε την Κωνσταντινούπολη σαν πόλη, η Κωνσταντινούπολη ήταν για εμάς η μεγάλη ορθόδοξη αυτοκρατορία. Κατά κάποιο τρόπο ήταν το κέντρο των πολλών ενδιαφερόντων τα οποία έχει πετύχει η ανθρωπότητα. Για να καταλήξω όμως, στην ερώτησή σας, πάντα λέω ότι στη ζωή δεν υπάρχουν τυχαία πράγματα. Ο Θεός βοηθάει τους ανθρώπους να δουν πράγματα».

- Τι εννοείτε; Ποια πράγματα είχατε δει;

«Ποτέ στη ζωή μου δεν συμπάθησα τα κόκκινα χρώματα. Τότε δεν γνώριζα αν υπήρχε ο Ολυμπιακός. Πάντοτε στη ζωή μου ήμουν κατά της Σπαρτάκ Μόσχας. Και σήμερα είμαι κατά της Σπαρτάκ, παρότι αυτή η ομάδα δεν μου έχει κάνει τίποτα κακό. Είχα πολλά αυτοκίνητα και πρόσφατα αντιλήφθηκα ότι σε όλη τη ζωή μου είχα μόνον άσπρα και μαύρα αυτοκίνητα. Το πρώτο αυτοκίνητο που είχα αγοράσει ήταν άσπρο. Και στη συνέχεια μπορεί να άλλαζα το χρώμα, αλλά ήταν είτε μαύρο, είτε άσπρο πάντα. Άλλα χρώματα δεν υπήρχαν. Ούτε καν γκρι. Βέβαια δεν παίζει καθοριστικό ρόλο το χρώμα, αλλά το χάρισμα κάθε ομάδας».

- Κάτι σας οδήγησε λοιπόν, στον ΠΑΟΚ...

«Σήμερα που σας μιλάω συμπληρώνω 31 χρόνια γάμου. Το 1984 όταν παντρεύτηκα ο θείος μου, μού έκανε δώρο γάμου τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Τότε τον ρώτησα: "Δεν μπορούσες να μου φέρεις τίποτα άλλο από την Ελλάδα"; Και αυτός μου απαντάει "ήμουν στη Θεσσαλονίκη και πουλούσαν παντού αυτή, δεν υπήρχε κάτι πιο εύκολο να βρεις". Γι' αυτό λέω ότι στη ζωή δεν συμβαίνουν τυχαία πράγματα. Με διάφορους τρόπους ο Θεός με οδηγούσε στον ΠΑΟΚ».

- Ποιο χάρισμα είχε ο ΠΑΟΚ που σας προσέλκυσε κοντά του;

«Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν απλά μια κατάσταση της μιας στιγμής. Ακόμα και τότε που ήρθα στην Ελλάδα για πρώτη φορά ως τουρίστας, και τότε δεν είχα αρκετά χρήματα, τότε ήταν δραχμές, να γεμίσω το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μου, ήρθα με άσπρο Lada και τότε μου φαινόταν ότι αν κάποτε θα είχα οικονομική δυνατότητα θα ήθελα να συνδέσω το όνομά μου με την ομάδα που αντιπροσωπεύει τις αξίες της Κωνσταντινούπολης».

- Πότε ωρίμασε στο μυαλό σας αυτή η ιδέα;

«Πρώτη φορά ξεκίνησα τις διαπραγματεύσεις μου για τον ΠΑΟΚ το 2006. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι διαπραγματεύσεις κράτησαν 7 χρόνια. Μια εμφανιζόταν, μια χανόταν αυτή η διαδικασία διαπραγμάτευσης. Ήταν συνεχόμενη. Φυσικά κατάλαβα ότι υπάρχουν κάποιες δυνάμεις που προσπαθούν να εμποδίσουν αυτή τη διαδικασία. Αυτό είναι πολύπλευρο ζήτημα και δεν ήταν μόνο μέσα στον ΠΑΟΚ. Μετά απ' την πρώτη φορά όμως, που επισκέφθηκα την Τούμπα κατάλαβα ότι αν κάποτε έχω ομάδα ποδοσφαίρου, θα είναι σίγουρα ο ΠΑΟΚ».

- Για ποιο λόγο;

«Και εδώ δεν μπορείς να εξηγήσεις μονολεκτικά ότι είναι αυτός ο λόγος. Μπορώ να σας πω όμως ότι τότε η πιο οικονομικά συμφέρουσα λύση ήταν να μείνω στην άκρη, να πέσει ο ΠΑΟΚ και μετά να τον πάρω εγώ με ελάχιστα χρήματα και να τον ανεβάσω. Εγώ δεν είχα σχέση με αυτή την ομάδα, αλλά είπα στον εαυτό μου ότι δε θέλω να είμαι μάρτυρας της κατάπτωσής της. Και σήμερα δεν υπολογίζουν αρκετά τον ρόλο του ΠΑΟΚ. Αλλά θα περάσουν χρόνια και θα καταλάβετε ποια ήταν η πραγματική αξία του συλλόγου. Και είναι λάθος να αντιμετωπίζει οποιοσδήποτε τον ΠΑΟΚ απλά, σαν μια ομάδα ποδοσφαίρου. Είναι πολύ περισσότερο, ένα τεράστιο φαινόμενο. Και αυτή η ολότητα ουσιαστικά θα ορίζει πάρα πολλά».

- Το τελευταίο παιχνίδι ήταν απέναντι στον Ολυμπιακό. Τρελαίνεστε όταν χάνει ο ΠΑΟΚ;

«Νίκες, ήττες, χαρές και λύπες πάντα θα υπάρχουν στον αθλητισμό. Όταν εγώ μίλησα στους συνέδρους του παγκόσμιου συνεδρίου ποντιακής νεολαίας, είπα ότι θα έρθει η στιγμή που ο αετός του ΠΑΟΚ θα ανοίξει τα φτερά του. Και τότε θα θυμηθούν τα λόγια αυτά... Για μένα δεν έχει ιδιαίτερη σημασία τι λένε για τον ΠΑΟΚ. Εύκολα ή δύσκολα θα είναι εκεί».

- Πώς όμως, οδηγηθήκατε τελικά στην αγορά του ΠΑΟΚ;

«Εγώ θα ήθελα με πολύ σωστό, προσεκτικό τρόπο, να μπορέσω να καταλάβω τι αποκτώ, τι αγοράζω, και πώς θα μπορέσω να ηγηθώ σε αυτό που αγοράζω. Αυτό ήταν για μένα πολύ σημαντικό. Όπως αποκλειόταν ότι εγώ θα κάνω οικονομία κάποιες δεκάδες εκατομμύρια, αλλά θα ρίξω τον ΠΑΟΚ. Τότε, λοιπόν, το 2006, σε μια από τις διαπραγματεύσεις, παρών ήταν ο τότε υπουργός αθλητισμού, ο κύριος Ορφανός. Και μου είπε "σε παρακαλώ, πάρε τον ΠΑΟΚ". Και εγώ του απαντάω "αφού ακούτε τι μου λένε". Ηθελαν να πάρουν χρήματα για αέρα. Χωρίς μάλιστα να έχουν πλήρη επίγνωση του τι πουλάνε. Αυτοί επιβεβαίωναν ότι ήταν έτοιμοι να πουλήσουν, εγώ έπαιρνα το αεροπλάνο και ερχόμουν και μου έλεγαν τότε, με συγχωρείτε αλλά αυτός που παίρνει την απόφαση είναι στην Αθήνα. Ρωτάω "τότε γιατί με καλέσατε να έρθω;" Και μου απαντούσαν ότι δεν ήξεραν, ότι υπάρχει και δεύτερος μέτοχος και τρίτος μέτοχος. Τότε συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να απευθυνθώ σε μια δικηγορική εταιρία και κάλεσα τον Λυκουρέζο. Αυτός είχε σοκαριστεί με όσα είχε δει. Με ρώτησε "έχεις επίγνωση με τι δένεις τον εαυτό σου"; Και του απαντώ "δεν σας κάλεσα εδώ για να μου δίνετε συμβουλές. Εσείς πρέπει να κάνετε τη νομική έρευνα". Κάποια στιγμή βρεθήκαμε σε αδιέξοδο και δημιουργήθηκε εκείνο το πρόβλημα με τον Σαλπιγγίδη. Ο Παναθηναϊκός έδινε 2 εκατομμύρια για να τον αποκτήσει και εγώ πρότεινα στους μετόχους να σας πληρώσω τα 2 εκατομμύρια και να αγοράσω με έναν τρόπο τα δικαιώματα, με την προϋπόθεση να μείνει στον ΠΑΟΚ. Μέχρι τώρα δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο μου είπαν όχι. Το μόνο που μπορεί κανείς να φανταστεί είναι ότι υπήρχαν άλλες μεθοδεύσεις. Αυτό το λέω για να καταλάβετε ότι ο δρόμος μου στον ΠΑΟΚ δεν ήταν απλά κάποιο τυχαίο γεγονός. Στη ζωή μου και στον χαρακτήρα μου, αν αγαπάω κάποιον, τον αγαπάω ειλικρινά και πραγματικά. Ημουν ακόμα στο σχολείο και μερικές φορές μου έλεγαν, όλη η ζωή σου είναι άσπρο ή μαύρο. Είτε σωστό, είτε λάθος.

- Θα μπορούσε σήμερα να γυρίσετε έναν διακόπτη και να φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς τον ΠΑΟΚ;

«Όχι. Ξέρετε, όλη μου η οικογένεια είναι άρρωστη με τον ΠΑΟΚ. Η πιο παθιασμένη είναι η σύζυγός μου. Στη ζωή μας ζούμε για τη γυναίκα που είναι η πιο σημαντική στη ζωή μας, και μερικές φορές εμείς στενοχωρούμαστε επειδή εκείνη στενοχωρήθηκε. Του λέω λοιπόν του γιου μου, "εσύ τώρα παντρεύτηκες, όταν θα κάνεις παιδί, κατά τη διάρκεια αυτής της πράξης, θα πρέπει να σκέφτεσαι μόνον τον ΠΑΟΚ. Έτσι ώστε στο γενετικό υλικό να μεταφερθεί σε αυτό το παιδί η ιδιαίτερη σχέση με τον ΠΑΟΚ, να μεταλαμπαδευτούν τα ιδανικά του". Όταν θα είμαι ηλικιωμένος, δεν θέλω να έρθει ο εγγονός μου και να μου πει γιατί ξόδεψες τα λεφτά σου στον ΠΑΟΚ. Μόνον ένα πράγμα να μπορεί να μου πει. Γιατί ξόδεψες λίγα για τον ΠΑΟΚ».

- Πώς αντιμετωπίζετε την ήττα από τον Ολυμπιακό;

«Με στενοχώρια μεγάλη, όπως όλοι. Είχα στα σχέδια μου πολλές συναντήσεις με τους εκπροσώπους της διασποράς, επειδή ήρθαν πρόεδροι σωματείων, φορέων διασποράς από όλο τον κόσμο. Αλλά όταν χάνει ο ΠΑΟΚ αρρωσταίνω. Ακύρωσα όλες τις συναντήσεις το βράδυ της Κυριακής. Δεν ήθελα να μιλήσω με κανέναν για κανένα ζήτημα. Αλλά τι να κάνουμε; Είναι αθλητισμός. Κάποιος είναι πιο δυνατός, κάποιος όχι, κάποιος έκανε ένα λάθος, κάποιος είναι πιο τυχερός. Αν κάποτε γίνει απόλυτα διαφανές και καθαρό το ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χάνουμε ποτέ, απλά αυτές της ήττες θα τις αντιμετωπίζουμε διαφορετικά. Θέλουμε να καταλαβαίνουμε πραγματικά σε μια τέτοια περίπτωση ότι ήμασταν αντικειμενικά πιο αδύναμοι. Αγωνιζόμαστε για τη διαφάνεια και την καθαρότητα, εμείς θέλουμε να έχουμε αντικειμενική εικόνα. Το λιγότερο για να μπορέσουμε να έχουμε καλές πορείες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις».

- Το γνωρίζετε άλλωστε, ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει διαρκή πτώση στην ευρωπαϊκή βαθμολογία.

«Αντί να συμμετέχουν τρεις ομάδες στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπως συνέβαινε κάποτε, εμείς χάσαμε τη δυνατότητα ακόμα και μία ομάδα να περάσει απευθείας. Γιατί; Επειδή η βαθμολογία του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει καταρρακωθεί τόσο απότομα. Αν συνεχίσουμε να κινούμαστε τόσο καθοδικά, θα πιστεύουν όλοι στην Ευρώπη ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ερασιτεχνικό. Εμείς, ως ΠΑΟΚ, έχουμε άλλους στόχους. Θέλουμε να μπούμε στην κορυφαία εικοσάδα των ευρωπαϊκών ομάδων και ενδεχομένως με προοπτική για τη δεκάδα. Βεβαίως αντιλαμβανόμαστε ότι για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να ανεβάσουμε όλο το επίπεδο της αθλητικής υποδομής στη χώρα μας. Όλοι στην Ελλάδα ή οι περισσότεροι, είναι ορθόδοξοι χριστιανοί. Είναι πιστοί άνθρωποι. Αυτό σημαίνει ότι η Ορθοδοξία μπορεί να ενώσει τον λαό. Εγώ πάλι πιστεύω ότι το 100% των Ελλήνων είναι φίλαθλοι του ποδοσφαίρου. Διαφορετικών ομάδων, αλλά αγαπούν το ποδόσφαιρο. Και το ποδόσφαιρο θα μπορέσει να αποτελέσει ένα από τα κέντρα συνένωσης. Ήδη η χώρα μας διαλύεται και το βλέπουμε. Πολύ συχνά λέω ότι χρειαζόμαστε εθνική ιδέα. Τι μπορεί να αποτελέσει σήμερα ένα στοιχείο της εθνικής ιδέας; Ίσως και ο αθλητισμός. Κάποτε ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες που ένωναν. Σήμερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες οι αθλητές από την Ελλάδα δεν καταφέρνουν σχεδόν τίποτα. Το ποδόσφαιρο θα μπορούσε να αποτελέσει εθνική ιδέα. Και τότε οποιαδήποτε ελληνική ομάδα θα είχε δικαίωμα να πιστεύει ότι μπορεί να μπει στη δεκάδα. Να είναι κάτι πραγματοποιήσιμο κι όχι άπιαστο».

- Γιατί ένας άνθρωπος που ζει στο εξωτερικό και είναι πετυχημένος στις δουλειές του να θέλει να μπλέξει με το ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Εμένα με έμπλεξαν όταν με γέννησαν (γέλια). Πολύ συχνά εσείς οι δημοσιογράφοι, οι ειδικοί, οι πολιτικοί λέτε γιατί κάποιος από ξένη χώρα δήθεν προσπαθεί να κάνει κάτι. Και πάντα ψάχνετε ποιο δόλιο συμφέρον επιδιώκει. Αυτό είναι ένα επιφανειακό συμπέρασμα. Μπορείτε να πείτε στους πάνω από 1 εκατομμύριο Σύριους που πλέον βρίσκονται στην Ευρώπη ή στα παιδιά τους ή στα εγγόνια τους, μετά από 15 ή 20 ή 100 χρόνια για ποιο λόγο θα σκέφτονται τη Συρία και το συριακό λαό; Στην Ελλάδα, 100 χρόνια πριν, σκέφτηκαν και είπαν ότι αυτοί που ήρθαν από την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, από τον Πόντο, είναι ξένοι. Εδώ το σκέφτηκαν αυτό. Γιατί τους βόλευε να τους παρουσιάζουν έτσι. Εγώ το αντιμετωπίζω λίγο διαφορετικά. Ένα μέρος των προσφύγων μετανάστευσαν προς την Ελλάδα. Ένα δεύτερο μέρος μετανάστευσε προς τη ρωσική αυτοκρατορία. Κι ένα τρίτο σε άλλες χώρες. Αν θα βάλουμε μια κλίμακα ποιοι ήταν πιο τυχεροί, εγώ κατατάσσω τον εαυτό μου σε αυτούς που ήταν σχετικά πιο τυχεροί. Επειδή ο προπάππος μου τότε μετανάστευσε προς τη Ρωσία. Επειδή οι Ρώσοι είναι ορθόδοξοι και αυτό δεν μας καταπίεζε και μερικές φορές μου φαίνεται ότι οι Ρώσοι εμάς τους Έλληνες μας αγαπούν λίγο περισσότερο από ό,τι εμείς τον εαυτό μας. Σε αυτό ήμασταν εμείς τυχεροί. Και επειδή η ρωσική και η σοβιετική ιδεολογία, αλλά και η μετα-σοβιετική ιδεολογία ήταν πάντα σε συμφωνία με την ελληνική, πιστεύω ότι ακόμα και να μην ήμουν Έλληνας, δεν θα έλεγε κανένας για ποιο λόγο ο Σαββίδης αγόρασε την ελληνική ομάδα. Εγώ δεν πήρα ομάδα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Επειδή ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλά ομάδα ποδοσφαίρου, είναι κάτι πολύ περισσότερο».

- Δε θα μπορούσατε να έχετε αγοράσει μια άλλη ομάδα; πχ τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό ή την ΑΕΚ;

«Δεν γινόταν αυτό. Δε θα μπορούσα να είμαι φίλαθλος αθηναϊκής ομάδας. Διότι εκεί υπάρχουν πολλές μεθοδεύσεις. Δε θέλω να μπούμε στη διαδικασία αν τώρα είναι ο Ολυμπιακός, πιο παλιά ο Παναθηναϊκός, κάποια χρόνια ήταν και η ΑΕΚ. Εναλλάσσονται μεταξύ τους και πάντα ήταν παρούσα κάποια διαφθορά. Αν το σκεφτείτε ακόμα και 50 χρόνια πριν, προστάτης και θεματοφύλακας της διαφάνειας του ποδοσφαίρου ήταν ο ΠΑΟΚ. Δεν είναι κάτι που το λέω έτσι. Ακούω, διαβάζω, μελετάω. Αυτό που θέλω, ακόμα και στο επίπεδο γενεαλογίας, τα εγγόνια μου να είναι ΠΑΟΚτζήδες, αυτό είναι δεδομένο».

- Δηλαδή θα είστε για πάντα στον ΠΑΟΚ;

«Μόνον ο Θεός ξέρει αν θα μπορέσω να φέρω στους ώμους μου τον ΠΑΟΚ για όλη μου τη ζωή. Αλλά εγώ ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν θα προδώσω τα συμφέροντα του ΠΑΟΚ και ο τελικός στόχος μου είναι να κάνω τον ΠΑΟΚ μια ομάδα η οποία να είναι αυτοδιαθέσιμη. Και μόνο αυτό μπορεί να δώσει μια δυνατότητα για μεγάλο διάστημα να είναι αυτόνομη. Εγώ ακόμα είμαι νέος και θέλω να ζήσω τόσα όσα έχω ζήσει ήδη, δηλαδή να φτάσω πάνω από 100 χρονών. Έτσι ώστε να δω με τα μάτια μου την υλοποίηση των ιδεών που έχω στο μυαλό μου».

- Σας φοβίζει σχετικά με τις πιθανότητες επιτυχίας του στόχου σας ότι ο ΠΑΟΚ βρίσκεται μακριά από το κέντρο αποφάσεων;

«Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο ελληνικός λαός, σαν έθνος, μαζεύτηκε από τον βορρά της Ελλάδας. Ξέρετε, το σοβιετικό σχολείο ήταν εξαιρετικό. Μας δίδασκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ιστορία της Ελλάδας. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ποιος κατέστρεφε και ποιος δημιουργούσε. Ο βορράς της Ελλάδας γέννησε τον Φίλιππο, ο βορράς της Ελλάδας γέννησε και τον Αλέξανδρο. Αυτές οι δυνάμεις δημιούργησαν το μεγαλείο, τη μεγαλοπρέπεια της Ελλάδας. Νομίζω ότι και τώρα πρέπει να καταλάβουμε ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα και τα συμφέροντά της. Να γιατί δεν πάω στην Αθήνα. Σαν επιχειρηματίας θα μπορούσα να έχω το γραφείο μου εκεί. Με τα λεφτά άλλωστε, μπορείς να κάνεις τα πάντα στην πρωτεύουσα. Το κέντρο λήψης αποφάσεων βρίσκεται πάντα στην Αθήνα. Αν λοιπόν, ο Σαββίδης είναι εχέφρων τότε πρέπει να κάνει τα πάντα στην Αθήνα, σωστά; Εγώ έχω άλλη αρχή, όμως. Αν εμείς ορίσουμε το συμφέρον μας μόνο στην Αθήνα, θα χαθούν πολλά πράγματα. Θέλω να ζήσω πολύ για να δω τις ιδέες μου να υλοποιούνται αλλά υπάρχουν και πράγματα που δεν θέλω να δω».

- Τι δεν θέλετε να δείτε δηλαδή;

«Δεν είναι ντροπή όταν ο άνθρωπος γεννιέται φτωχός. Εγώ γεννήθηκα φτωχός και δεν το ξεχνάω ποτέ. Ντροπή όμως, είναι αν πεθάνει φτωχός. Φτωχός από όλες τις απόψεις. Και αυτό έχω πάντα στο μυαλό μου. Κατά δεύτερον, δεν θέλω να δω τη διάλυση της Ελλάδας. Τρίτον, δεν θέλω να δω τη διάλυση ή την ηθική και ουσιαστική κατάπτωση του ΠΑΟΚ. Τα εργοστάσια ανοίγουν, έχουν επιτυχία, αν δεν έχουν επιτυχία κλείνουν. Κάποια διαλύονται, κάποια εμφανίζονται. Κάπου στεναχωριέμαι, κάπου τα δέχομαι όλα αυτά σαν πραγματικότητες της ζωής μας. Ενώ αυτά που σας λέω, η κατάπτωση και η διάλυση της Ελλάδας, η ηθική κατάπτωση και η διάλυση του ΠΑΟΚ για μένα είναι ισότιμα, στο ίδιο επίπεδο. Και δε θέλω να το ζήσω. Ελπίζω να με καταλάβατε».

- Τι είναι πιο επίπονο και πιο ψυχοφθόρο στην καθημερινότητά σας; Η ενασχόληση με τις επιχειρήσεις σας ή η ενασχόληση με τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Δεν θα έλεγα ότι είναι επίπονο... Οι επιχειρήσεις ζουν με τους κανόνες της επιχειρηματικότητας. Αν κάπου έχασες την προσοχή σου, τότε έχασες τα λεφτά σου. Κάπου ενδεχομένως να μην έχεις λάβει το αποτέλεσμα που περίμενες. Σε έναν χρόνο έχω γίνει λιγότερο πλούσιος από ό,τι θα μπορούσα να γίνω. Γιατί; Λόγω της διεθνούς κατάστασης, άλλαξε η τιμή του ρουβλιού και βεβαίως αυτό δεν ήταν στο χέρι μου, αυτό με στενοχώρησε. Αλλά βεβαίως μου έχει δώσει ένα σήμα, ένα έναυσμα για καινούργιες ιδέες και ενέργειες. Με τον Ολυμπιακό δεν στενοχωρήθηκα τόσο πολύ γιατί χάσαμε τρεις βαθμούς. Στενοχωρήθηκα επειδή στεναχωρήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες φίλαθλοι του ΠΑΟΚ. Το είδατε τι έγινε στο τέλος; Έληξε το παιχνίδι αλλά ο κόσμος δεν έφευγε από το γήπεδο. Αυτό ήταν κάτι που με στενοχώρησε περισσότερο από ένα χαμένο παιχνίδι. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν κερδίσει το δικαίωμα να φεύγουν ευτυχισμένοι».

- Τι συναίσθημα σας δημιουργεί την αμέσως επόμενη στιγμή;

«Νιώθω την επιθυμία να επενδύσω κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Στο αγγλικό ποδόσφαιρο είμαι φίλαθλος της Μάντσεστερ. Την προηγούμενη Κυριακή λοιπόν, ήταν μαύρη μέρα και για τον ΠΑΟΚ και για τη Μάντσεστερ που έχασε 3-0 από την Άρσεναλ, αλλά αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Ο Αμπράμοβιτς κάλεσε τους διευθυντές του και έθεσε σαν ζήτημα τι πρέπει να κάνουμε με τον Μουρίνιο. Η Λίβερπουλ απέλυσε τον προπονητή, τον ίδιο προπονητή που πέρυσι τον είχαν σαν καλύτερο. Αυτά συμβαίνουν, είναι ποδόσφαιρο, είναι αθλητισμός. Απογοητεύσεις δεν πρέπει να υπάρχουν. Πρέπει να στενοχωριέσαι. Εντάξει, κάπου έχασες, κάπου κέρδισες. Αν έρχεται η απογοήτευση, αυτό διαλύει και εσένα και τη δουλειά σου. Γι' αυτό εγώ προσπαθώ να μην απογοητεύομαι. Μεταξύ άλλων και στην Ελλάδα».

- Είπατε προηγουμένως για την αντικειμενική εικόνα που μπορείτε να διαμορφώσετε όταν θα είναι καθαρό το ποδόσφαιρο. Στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ποια ήταν η αντικειμενική εικόνα που διαμορφώσατε;

«Δεν είναι σωστό να κάνω δημόσια ανάλυση ενός παιχνιδιού. Αν όμως, ήμουν παράγοντας του ποδοσφαίρου, στα σημαντικότερα ντέρμπι, τα οποία γεμίζουν 100% τα γήπεδα, δεν θα έβαζα ποτέ διαιτητή ο οποίος έστω μια φορά έχει δείξει την ανικανότητά του. Δε θέλω να προσβάλλω κανέναν διαιτητή, ακόμα κι αυτούς που φέρονται απαράδεκτα σε εμάς. Αυτοί οι άνθρωποι τιμωρούνται από μόνοι τους γιατί δεν κοιμούνται ήσυχα τα βράδια, γιατί ζουν μέσα στην αμαρτία. Σαν ένας εγκληματίας που έχει κάνει το έγκλημα και δε μπορεί στη ζωή του να κοιμάται ήρεμα και να ησυχάσει με τον εαυτό του. Εμείς δόξα τω θεώ κοιμόμαστε καλά».

- Ποια είναι η πρότασή σας;

«Το έχω ξαναπεί. Εγώ πρότεινα σε τέτοια παιχνίδια, ας πούμε Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ-ΑΕΚ, δεν είναι πολλά ματς, να καλούμε τους διαιτητές από το εξωτερικό. Έτσι ώστε οι φίλαθλοι να μην έρχονται στο γήπεδο με την προδιάθεση ότι αυτός ο διαιτητής θα συμπεριφέρεται απαράδεκτα. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο κόσμος έρχεται στο γήπεδο με προδιάθεση. Μετά, ξεκινούν αυτά τα μικροπαιχνιδάκια από τον διαιτητή. Αυτοί προκαλούν τους φιλάθλους κάνοντας ανήθικα πράγματα!».

- Τι ακριβώς σας εξόργισε;

«Δείτε πόση ώρα είναι πεσμένος στο έδαφος ο Κωνσταντινίδης που θα κάνει τόσο καιρό να παίξει πάλι. Εγώ δεν συζητάω για την εντιμότητα των παικτών που συνέχισαν για να βάλουν γκολ. Ο διαιτητής δεν έπρεπε να σταματήσει το παιχνίδι ενώ ήταν τόση ώρα ένας παίκτης στο χορτάρι; Ο διαιτητής τι δουλειά κάνει εκεί; Οταν στο δεύτερο ημίχρονο έπεφτε ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, αμέσως διέκοπτε το παιχνίδι και καλούσε το ιατρικό τιμ. Για τον δικό μας ποδοσφαιριστή δεν υπάρχει δικαίωμα να σταματήσει το παιχνίδι. Αυτό είναι έγκλημα στο ποδόσφαιρο».

- Ένας πρώην ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ και του Παναθηναϊκού, ο Σίλντενφελντ, σε μια συνέντευξη στο SDNA δήλωσε ότι ένας διαιτητής του είπε ευθέως "αν θέλεις να πάρει πέναλτι η ομάδα σου, πες στον πρόεδρό σου να πληρώσει". Χωρίς να έχετε μιλήσει μαζί του για το συγκεκριμένο θέμα, πιστεύετε ότι μπορεί να είναι αληθινή η καταγγελία του;

«Παρόμοια πράγματα έλεγαν στους παίκτες μας στο Καραϊσκάκη. Ότι αν συμπεριφέρεστε κάπως, θα τελειώσετε το παιχνίδι με λιγότερους παίκτες. Αυτό μας έχουν καταγγείλει. Δεν μπορώ λοιπόν, να πω αν είναι γεγονός ή όχι αυτή η καταγγελία που ανέφερε, αλλά ακούστηκε ότι παρόμοιο πράγμα έχει συμβεί στο παιχνίδι Βέροια - Ολυμπιακός. Ακούγεται ότι παρόμοιο πράγμα είπε ο διαιτητής τότε. Ότι αν δεν αλλάξετε τη συμπεριφορά σας, θα παίζετε οκτώ - εννιά άτομα στο τέλος. Και τότε πραγματικά βγήκαν δύο κόκκινες κάρτες».

- Στην ίδια συνέντευξη ο Σίλντεφελντ είπε ότι πολλές φορές είχε τόσα νεύρα που ήθελε να σκοτώσει τον διαιτητή. Νιώθετε κι εσείς παρόμοια οργή κάποιες φορές;

«Εγώ όχι. Γιατί να σκοτώσουμε τους δυστυχισμένους ανθρώπους; Αυτοί θα πεθάνουν μόνοι τους, στη δυστυχία τους. Αργά ή γρήγορα θα εξαφανιστούν. Δε γίνεται να συμβαίνει για μια ζωή αυτό. Οι σκεπτικιστές μπορεί να λένε «ναι ήρθε ο Σαββίδης στο ποδόσφαιρο, και τι έγινε;». Κοιτάξτε να δείτε ένα παράδειγμα. Ο Ολυμπιακός επένδυε λίγα χρήματα και αποκόμιζε πολλά κέρδη. Τώρα επενδύει πολλά χρήματα και προς το παρόν με πάρα πολύ δυσκολία σημειώνει πολύ μικρές επιτυχίες. Αν από τους 11 παίκτες οι 10 είναι ξένοι, ποια είναι η επιτυχία του Ολυμπιακού; Δεν υπάρχει. Ο δικός μας στόχος είναι περισσότερες από μια ομάδες να είναι αυτόνομες, ανεξάρτητες και δυνατές. Μόνο με αυτό το σκεπτικό και με αυτή τη δύναμη θα αναγεννηθεί το ποδόσφαιρο».

- Έχοντας διατελέσει παράγοντας στη Ροστόφ, τι διαφορές βλέπετε στον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού και του ρωσικού ποδοσφαίρου;

«Μεγάλη διαφορά. Γενικώς σήμερα στο ρωσικό ποδόσφαιρο επενδύονται αρκετά χρήματα. Απόλυτα αυτόνομες ομάδες στο ρωσικό πρωτάθλημα πρέπει να είναι τουλάχιστον οκτώ - δέκα. Έτσι, είναι δύσκολο να υπάρχουν απαράδεκτες συμπεριφορές για τη μία ή την άλλη ομάδα. Επειδή πίσω από αυτές τις ομάδες υπάρχουν ισχυροί άνθρωποι. Δεύτερον, στη Ρωσία ισχύει και λειτουργεί ο νόμος. Εδώ δεν λειτουργεί ο νόμος. Από όλες τις απόψεις δεν λειτουργεί ο νόμος. Και τέλος, ενδεχομένως μπορούμε να πούμε ότι οι διαιτητές, οι άνθρωποι αυτοί στη Ρωσία φοβούνται περισσότερο. Δημιουργείται η εντύπωση ότι εδώ αυτοί οι άνθρωποι δεν φοβούνται τίποτα. Στη Ρωσία, αν το δικαστήριο έπαιρνε τέτοια απόφαση για το διαιτητή όπως αυτή που πήρε στην Ελλάδα, δε θα υπήρχε περίπτωση αυτός ο διαιτητής να συνεχίζει να διαιτητεύει αγώνες. Ειδικά αγώνες όπως το ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός».

- Εννοείτε τον Γιάχο; Μιλάτε για το περιστατικό που είχε συμβεί στο ημίχρονο του τελικού Κυπέλλου Ελλάδος ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στον Αστέρα Τρίπολης;

«Εγώ γνωρίζω ότι κατά αυτού του ανθρώπου υπήρχε δίωξη. Τώρα για ποιον λόγο δεν ξέρω. Δεν γνωρίζω κανέναν διαιτητή προσωπικά και δεν θέλω να τους γνωρίσω. Δεν με ενδιαφέρει το τι και πώς. Η δική τους υπομονή κάποια στιγμή θα εξαντληθεί, η δική μου υπομονή δεν θα σκάσει ποτέ. Ξέρετε για ποιον λόγο σέβομαι τη χρυσή εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας; Όχι μόνον επειδή έγιναν πρωταθλητές Ευρώπης. Υπήρχε ένα στιγμιότυπο, παρακολουθούσαμε ένα παιχνίδι της Ελλάδας, δεν θυμάμαι με ποιους έπαιζε. Ήμασταν μια παρέα που είχε μέσα Ρώσους, Αρμένιους, Έλληνες και μαζί καθόμασταν και παρακολουθούσαμε το ματς. Κάποια στιγμή έγινε ένα πολύ σκληρό χτύπημα στον Ζαγοράκη. Έπεσε ο Ζαγοράκης, ο διαιτητής σταμάτησε το παιχνίδι, αλλά ο Ζαγοράκης εκείνη τη στιγμή χαμογελούσε. Είπα τότε στον Αρμένιο που καθόταν μαζί μου "Ξέρετε γιατί διαφέρουν οι Έλληνες; Τι νομίζετε ότι σκέφτεται ο Ζαγοράκης; Εσύ μπορείς να με ρίξεις κάτω, για λίγο. Αλλά δεν θα μπορέσεις να με νικήσεις". Γι' αυτόν τον λόγο ακριβώς τον Ζαγοράκη από τότε τον σέβομαι. Και τέτοιους ανθρώπους όπως ο Ζαγοράκης, σε εκείνη την ομάδα τη χρυσή, μπορεί να ήταν το 60 ή το 70%. Δεν με ενδιαφέρει τι φανέλες φορούσαν. Προφανώς ο Ζαγοράκης είναι ένα ξεχωριστό θέμα επειδή ήταν αρχηγός και του ΠΑΟΚ. Κι ο αρχηγός ΠΑΟΚ έφερε ως αρχηγός της Εθνικής ομάδας το χρυσό μετάλλιο. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η μόλυνση με την οποία έχει προσβληθεί το ελληνικό ποδόσφαιρο σήμερα, αργά η γρήγορα θα εξαφανιστεί».

- Όταν είχατε έρθει στην Ελλάδα σε μια συνέντευξη Τύπου είπατε ότι ακόμα και τους παίκτες της Μπαρτσελόνα να αγοράσετε πάλι δεύτεροι θα έβγαιναν στο πρωτάθλημα. Επιβεβαιώθηκε αυτή η άποψη τρία χρόνια μετά;

«Απολύτως. Μερικοί Έλληνες γνωστοί μου, πλούσιοι άνθρωποι, από την Αθήνα μου έλεγαν: Εχεις πολλά χρήματα, τώρα που πήρες τον ΠΑΟΚ, μην ξοδεύεσαι άδικα. Δεν χρειάζεσαι πολλά πράγματα. Λάδωσε διαιτητές, λάδωσε παίκτες άλλων ομάδων. Αυτό θα σου βγει πιο φθηνά. Κι εγώ νόμιζα τότε ότι με κοροϊδεύουν. Αλλά πλέον καθώς πέρασε το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο έτος, σκέφτομαι πόσο δίκιο είχαν αυτοί οι άνθρωποι. Πόσο δίκιο είχαν! Είναι η απόλυτη τρέλα. Τι άλλο να πω; Είναι τρέλα αυτό που συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

- Δηλαδή, αλήθεια, αν ας πούμε αγοράζατε τον Μέσι πιστεύετε ότι πάλι δεύτερος ή τρίτος θα έβγαινε ο ΠΑΟΚ;

«Κι εγώ αλήθεια σας απαντώ. Θα του έβγαζαν μια κόκκινη κάρτα. Μετά το πειθαρχικό συμβούλιο θα του απαγόρευε να παίξει σε δύο - τρία παιχνίδια. Κι αν δεν το κατάφερναν αυτό, θα δημιουργούσαν κάποιο πρόβλημα με τους φιλάθλους και θα μας αφαιρούσαν απευθείας τους βαθμούς. Είναι απλά πράγματα, ξεκάθαρα. Κάποια στιγμή, η ιστορία θα γελάει με όλα αυτά. Ταυτόχρονα όμως, με το γέλιο θα συνοδεύεται κι από πικρά δάκρυα. Σήμερα δεν αντιλαμβάνονται όλοι ή δε θέλουν να αντιληφθούν ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχει καρκίνωμα. Στην ομοσπονδία του ποδοσφαίρου, την ΕΠΟ και στο υπουργείο αθλητισμού. Πρέπει να προσλάβουν για μόνιμη δουλειά ειδικούς επαγγελματίες ογκολόγους. Διαφορετικά οδηγούμαστε στην καταστροφή».

- Θεωρείτε σε αυτά τα χρόνια που είστε εδώ ότι ο Ολυμπιακός έχει την καλύτερη ομάδα;

«Όχι. Θα έλεγα ότι αυτό που λαμβάνει δεν αντιστοιχεί σε αυτό που προσφέρει. Παίρνοντας τόσα χρήματα από το Τσάμπιονς Λιγκ, θα μπορούσε να επενδύει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σήμερα δεν υπάρχει ελληνικό ποδόσφαιρο κι αυτό σημαίνει πως είναι αναποτελεσματικά έξοδα».

- Τι ακριβώς εννοείτε;

«Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δε μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς χρήματα και σωστή διαχείριση. Εμείς παίξαμε με την Ντόρτμουντ που έχει δεκαπλάσιο μπάτζετ. Ο Ολυμπιακός με την Μπάγερν που έχει 15 φορές μεγαλύτερο μπάτζετ. Είναι επιχειρήσεις αυτές, σωστά; Έχουν επενδυθεί τόσα πολλά χρήματα στο ποδόσφαιρο. Πώς αποδεχόμαστε ότι είναι μπίζνες και από την άλλη, αδιαφορούμε για τους κανόνες του επιχειρείν; Αυτός που βάζει χρήματα στο ποδόσφαιρο είναι επενδυτής. Το κράτος είναι υποχρεωμένο να προστατεύσει τον επενδυτή κι όχι να τον κλέβει με το πρόσχημα ότι όλα αυτά γίνονται για το ποδόσφαιρο. Είμαι πεπεισμένος ότι το ποδόσφαιρο πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο προστασίας των επενδύσεων στην Ελλάδα».

- Στο πλαίσιο των επενδύσεων που κάνετε, σκέφτεστε μήπως να φτιάξετε ένα νέο γήπεδο για τον ΠΑΟΚ;

«Είμαι διατεθειμένος να το κάνω. Όταν έρχομαι στην Τούμπα νιώθω ότι η Τούμπα είναι το σπίτι του ΠΑΟΚ. Εκεί χτυπάει ο παλμός του. Όχι μόνο του ΠΑΟΚ. Εκεί χτυπάει η καρδιά της Κωνσταντινούπολης. Πώς μπορούμε να γκρεμίσουμε το σπίτι μας; Μόνο ένα δίλημμα έχω λοιπόν. Θα χτίσω ένα καινούργιο στάδιο με τα δικά μου χρήματα, αλλά δε μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου τη σκέψη ότι αυτό το σπίτι θα είναι δικό μου κι όχι του ΠΑΟΚ. Ακριβώς για αυτό απαιτείται να γίνει ένα συγκεκριμένο reset».

- Υπάρχει ανάγκη όμως, για πιο σύγχρονα γήπεδα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με καλύτερες εγκαταστάσεις.

«Το αναγνωρίζω. Όταν πήγα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι μια τόσο μεγάλη ομάδα, με τέτοιο αριθμό φιλάθλων και ιστορία αγωνίζεται σε τέτοιο γήπεδο. Εμείς στη Σοβιετική Ένωση γνωρίζαμε μόνο τέσσερις ομάδες από την Ελλάδα. Τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Όσο και αν ακούγεται περίεργο, περισσότερο γνωστός ήταν ο Παναθηναϊκός. Δεν μπορεί να παίζει σε αυτό το γήπεδο».

- Εχετε μιλήσει ποτέ με φιλάθλους άλλων ομάδων;

«Φυσικά. Υπάρχουν φίλαθλοι, πάρα πολλοί, που ντρέπονται για αυτό που συμβαίνει στο ποδόσφαιρο! Ήμουν φέτος στο Ιόνιο και μου έκανε εντύπωση που σε εκείνα τα νησιά είχε τόσους φιλάθλους του Παναθηναϊκού, αλλά να ξέρετε θα τα αλλάξουμε κι εκεί τα χρώματα (γέλια). Έχω μιλήσει με πολλούς φιλάθλους. Υπάρχουν τόσοι πολλοί έντιμοι φίλαθλοι και του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ που δεν αντέχουν αυτό που συμβαίνει».

- Ο φίλαθλος του ΠΑΟΚ αναρωτιέται τι κάνει o Σαββίδης, με την ισχύ που έχει, για να καταπολεμήσει τη διαφθορά. Εκτός από το να το επισημαίνεις, πρέπει κάτι να κάνεις. πχ. θα μπορούσατε να μιλήσετε στον κ. Τσίπρα;

«Για πρώτη φορά για τα προβλήματα του ελληνικού ποδοσφαίρου μίλησα με τον Καραμανλή. Έπειτα συνέβη η τραγωδία στην ελληνική πολιτική σκηνή και κατόπιν μιλήσαμε και με τον Σαμαρά και με τον Τσίπρα. Το πρόβλημα είναι ότι ο καθένας είναι φίλαθλος κάποιας ομάδας. Για αυτό θα καταλήξω στο συμπέρασμα ότι πρέπει να κάνουμε πρωθυπουργό της Ελλάδας έναν φίλαθλο του ΠΑΟΚ (γέλια). Η αίσθηση που αποκόμισα είναι ότι όλοι καταλαβαίνουν πως πίσω από τις μεγάλες ομάδες βρίσκονται ψηφοφόροι. Οι πολιτικοί απλώς φοβούνται ότι θα χάσουν τις ψήφους. Γι' αυτό δεν θέλουν να μπουν βαθιά στη ρίζα του προβλήματος. Για να είμαι ειλικρινής, διαισθάνομαι ότι ο Τσίπρας αντιμετωπίζει αυτό το θέμα πιο πραγματιστικά. Ο ΠΑΟΚ σε όλες τις ενέργειές του θα τον στηρίξει. Πάγια θέση μας ήταν και είναι ότι πρέπει να υπάρχουν ηλεκτρονικά εισιτήρια, κάμερες, να υπάρχει τάξη. Δεν μας το επέβαλε ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Καραμανλής, ούτε ο Σημίτης, ή ο Σαμαράς. Εγώ τοποθέτησα τις κάμερες και ειδικά προγράμματα την πρώτη μέρα που ήρθα στην ομάδα. Γι' αυτό και τώρα σε κάποια ζητήματα δουλεύουμε αποδοτικά. Αλλά δικαίως αναρωτιέται ο φίλαθλος του ΠΑΟΚ κι εσείς, για ποιον λόγο δεν υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα; Εμείς δε θέλουμε να αποσπαστούμε από την πραγματικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν γίνεται να επιτρέψουμε κάτι που θα μας οδηγήσει στην κατάρρευση».

- Τι ακριβώς προτίθεστε να κάνετε με τους οπαδούς που δημιουργούν προβλήματα; Ήταν πολύ σκληρή η δήλωσή σας μετά τον αγώνα με τη Ντόρτμουντ και όλοι περιμένουν τι μέτρα σκέφτεστε να επιβάλλετε.

«Εμείς τους βρίσκουμε τους ανθρώπους που παραβιάζουν την κατάσταση ηρεμίας στο γήπεδο. Είδατε ότι στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό δεν συνέβη απολύτως τίποτα. Όσοι όμως, δημιουργούν θέματα σαν αυτά που έγιναν με τη Ντόρτμουντ θα τιμωρούνται. Πώς; Με απομάκρυνση. Θα τους διώξουμε. Νομίζουν πως επιτρέπονται τα πάντα στο γήπεδο; Ίσως επειδή σε κάποιες περιπτώσεις έχουν δίκιο και τους καταλαβαίνω, αλλά δεν το δέχομαι. Εμείς δεν θα περιμένουμε το νόμο, θα εφαρμόσουμε δικό μας, εσωτερικό κανόνα».

- Κάποτε στην Αγγλία πήραν μια σκληρή απόφαση να κρατήσουν τις ομάδες τους εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων μέχρι να εξυγιανθεί η κατάσταση. Όταν η διαφθορά έφτασε στο απροχώρητο, υπήρχαν πολλοί φίλαθλοι που διατύπωναν την ίδια άποψη. Θα το αντέχατε;

«Εμείς; Ας ανησυχεί ο Ολυμπιακός. Το 90% των εσόδων του ΠΑΟΚ προέρχονται από τις δυνατότητες του ιδιοκτήτη και των φιλάθλων. Κι έπειτα των χορηγών. Εμείς δεν παίρνουμε τεράστια ποσά από το Τσάμπιονς Λιγκ και το Γιουρόπα Λιγκ για να πούμε ότι αποτελούν τους μοναδικούς προστάτες μας».

- Θα το δεχόσασταν ως μια λύση;

«Νομίζω ότι θα ήταν βήμα πίσω εφόσον θέλουμε να λογιζόμαστε ως ένα τμήμα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Προσωπικά, πρότεινα στον Τσίπρα να καλέσει τους 16 ιδιοκτήτες ομάδων Σούπερ Λίγκας στο γραφείο του. Αυτοί οι 16 άνθρωποι ουσιαστικά αντιπροσωπεύουν το 90% των φιλάθλων της Ελλάδας. Αυτός ουσιαστικά είναι όλος ο πληθυσμός της Ελλάδας. Σαν πρωθυπουργός μπορεί να τους καλέσει όχι με την ιδιότητά τους ως ιδιοκτήτες των ομάδων, αλλά σαν ανθρώπους που επηρεάζουν τη διάθεση και τη συναισθηματική κατάσταση του κόσμου. Αποτελεί και θέμα εθνικής ασφαλείας της χώρας. Να μιλήσουν, να απαιτήσουν και να ορίσουν. Να τερματιστεί το καθεστώς παρανομίας!».

- Δεν υπάρχουν κανόνες; Απλά κάποιοι ψάχνουν τρύπες στα παράθυρα των νόμων για να ξεγλυστρήσουν...

«Πώς είναι δυνατόν ο πρόεδρος της ΕΠΟ να έχει ψηλότερα τον κανονισμό της Ομοσπονδίας από τον ελληνικό νόμο; Πού ζούμε, στο φεγγάρι; Πρέπει να μπει τελεία! Υπάρχει Σύνταγμα της χώρας, υπάρχει νόμος στην Ελλάδα, και μετά υπάρχει κανονισμός της ομοσπονδίας. Άλλη σειρά δεν επιτρέπεται. Εμείς ό,τι κάνουμε το κάνουμε και με σκοπό την προστασία των εθνικών συμφερόντων. Αλλά όπως μπορούμε να ενώνουμε, με τον ίδιο τρόπο μπορούμε και να χωρίζουμε».

- Τι θέλετε να πείτε;

«Δείτε στις χώρες που συνέβαιναν επαναστάσεις. Όλα ξεκινούσαν από τους φιλάθλους του ποδοσφαίρου. Τριάντα χιλιάδες φίλαθλοι που ήρθαν στο γήπεδο δεν είναι στρατός; Είναι στρατιώτες, που προστατεύουν τα συμφέροντα της χώρας».

- Υπάρχει κοινό μέτωπο του ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και συγκεκριμένα του Σαββίδη, του Αλαφούζου και του Μελισσανίδη στον πόλεμο κατά της διαφθοράς;

«Κανένα ενιαίο μέτωπο δεν υπάρχει. Ο ΠΑΟΚ θα στηρίξει οποιονδήποτε θέλει ένα καθαρό ελληνικό ποδόσφαιρο. Εγώ επενδύω τα χρήματα μου και δεν κοιτάζω το στόμα κανενός άλλου. Πρέπει να ξέρω λοιπόν, εφόσον το αντιμετωπίζουμε σαν επιχειρηματικό project πόσο αποδοτικά χρησιμοποιούνται τα χρήματα μου. Εμείς κερδίσαμε πρόπερσι το δεύτερο εισιτήριο για τα play off του Champions League και θεωρούσαμε ότι θα έχουμε κάποια έσοδα που θα τα επενδύαμε στα μικρά μας τμήματα. Κι έρχονται και λένε δεν θα πας εσύ στο Champions League, θα πάει άλλος. Τι ανοησίες είναι αυτές; Μόνοι τους δημιουργούν προβλήματα από το πουθενά».

- Τα προβλήματα βλέπετε να συμβαίνουν μόνον απέναντι στη δική σας ομάδα;

«Ασφαλώς όχι. Εξηγήστε μου, τι δουλειά είχε ο προπονητής του Ολυμπιακού μπροστά στη θύρα των φανατικών φιλάθλων του Παναθηναϊκού. Για ποιον λόγο δεν αφαίρεσαν για αυτή τη συμπεριφορά βαθμούς από τον Ολυμπιακό; Δεν είμαστε χαζοί. Δεν είμαστε πρόβατα. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι δημιουργήθηκε κίνδυνος. Κίνδυνος ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να κέρδιζε το πρωτάθλημα. Υπήρχε μόνο μια λύση για αυτούς. Να αφαιρέσουμε βαθμούς από τον Παναθηναϊκό. Είναι νορμάλ αυτό; Και τι περίμεναν, ότι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού θα το χειροκροτούσαν; Γι' αυτό λοιπόν, έχουμε ενιαίο μέτωπο όχι με τις ομάδες που προαναφέρατε αλλά με όλους όσοι θέλουν την καθαρότητα του ποδοσφαίρου. Το ξέρουν και ο κύριος Αλαφούζος και ο κύριος Μελισσανίδης και τέτοια ονόματα μπορώ να σας πω κι άλλα».

- Σας ενοχλεί όταν σχολιάζουν τις συναντήσεις σας με τους μεγαλομετόχους των άλλων μεγάλων ομάδων;

«Από την πρώτη μέρα που ήρθα στον ΠΑΟΚ, μάζεψα τους διευθυντές και τους είπα μια αρχή του Μέγα Αλέξανδρου. Σας απαγορεύεται να σχολιάζετε τους ιδιοκτήτες των ομάδων. Κανένας από τους διευθυντές του ΠΑΟΚ δεν μπορεί να λέει αν ο Μαρινάκης ή ο Μελισσανίδης είναι καλός ή κακός. Αυτό είναι δική μου δουλειά. Ο στρατηγός πρέπει να επικοινωνεί με τον στρατηγό. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να σχολιάζει την αντίπαλη ομάδα. Μπορεί να κάνει συζητήσεις στο δικό του επίπεδο. Η αίσθηση που μου δημιουργείται ότι με προκαλούν και περιμένουν πότε θα κάνω κάποιο λάθος. Γελάω με την έλλειψη διανόησης...».

- Ο κόσμος μοιάζει να μην έχει άλλη υπομονή. Εσείς έχετε;

«Η υπομονή μου είναι ανεξάντλητη. Θα πετύχουμε τον στόχο και το ποδόσφαιρο θα καθαρίσει. Αν η υπομονή μου τελείωνε δεν θα πήγαινα στην Παναγία Σουμελά. Εγώ πήγαινα κάθε μέρα! Δεχόμουν χτυπήματα, απαιτούσαν να με διώξουν από το ρωσικό κοινοβούλιο, πρότειναν να είμαι σε λίστα ανεπιθυμήτων στην Τουρκία, μέχρι και μικροπροβλήματα μου δημιουργούσαν ακόμα και στην Ελλάδα. Αλλά τίποτα δεν με σταμάτησε. Περπατούσα έτσι όπως περπατούσα, στο δρόμο μου. Έφτασα και αισθάνθηκα υπέροχα. Σήμερα συνυπάρχουμε όλοι χαρούμενοι. Εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί, ο δήμος εκεί στην Τραπεζούντα, η νομαρχία και η τουρκική δημοκρατία. Μια φορά τον χρόνο διεξάγεται με ηρεμία και χαρά η λειτουργία. Το ίδιο θα συμβεί κι εδώ. Σιγά σιγά θα φτάσουμε στον στόχο».

- Έχετε σκεφτεί ή έχετε συζητήσει το ενδεχόμενο να διοργανώσετε ένα πρωτάθλημα ανεξάρτητο χωρίς τη συμμετοχή των ομάδων που θεωρείτε ότι έχουν συμμετάσχει σε διεφθαρμένους αγώνες;

«Αν όσα συμβαίνουν δεν τελειώσουν σύντομα, θα μπορούσαμε να αποχωρήσουμε. Γιατί αυτή τη στιγμή είμαστε περισσότεροι όσοι θέλουμε ένα καθαρό ελληνικό ποδόσφαιρο. Κι αν φύγουμε, δεν θα υπάρχει πια Σούπερ Λίγκα. Απλά δεν είμαστε πεπεισμένοι σήμερα ότι αυτό το βήμα θα ωφελήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αν, όμως, χρειαστεί, είναι πιθανό να συμβεί. Μερικές φορές διαβάζω ότι ο Σαββίδης λαμβάνει κάποιες αποφάσεις βιαστικά. Αν κάποτε καταλάβω ότι οι δικές μου ενέργειες γίνονται προβλέψιμες, εκεί θα σταματήσουν όλα στις δικές μου δραστηριότητες. Δεν πιστεύω ότι θα καταφέρει να διαβάσει τη βαθύτητα της δικής μου ανάλυσης, τη σκέψη μου. Πρέπει να γνωρίζετε ότι ποτέ δεν λαμβάνω απόφαση την οποία δεν έχω σκεφτεί πολύ καλά. Έχω μια συγκεκριμένη στρατηγική στις ενέργειές μου. Ένα από αυτά είναι να κάνω χτυπήματα ή ενέργειες που αποσπούν την προσοχή. Το δεύτερο είναι ότι και στις επιχειρήσεις μου είμαι έτσι. Αναλύω σαν στρατιωτικός. Πρώτα οφείλεις να κάνεις μια αναγνώριση, προχωράς σε ενέργειες πρόληψης και στη συνέχεια ξεκινάς από το χειρότερο προς το το καλύτερο. Εξετάζω λοιπόν, τα χειρότερα σενάρια και ποτέ τα εύκολα και βολικά. Μάλλον δεν είναι πολλοί εκείνοι που το καταλαβαίνουν αυτό... Εγώ την πρώτη μέρα που ήρθα, είπα ότι θέλω να γίνω αρχηγός της οικογένειας του ΠΑΟΚ. Όχι ο πρώτος επαναστάτης, αλλά ο αρχηγός της οικογένειας. Αυτό είναι αρκετό, τα υπόλοιπα είναι περιττά».

- Έχει σχέση με τη συνολική στάση του ΠΑΟΚ απέναντι στη διαφθορά το γεγονός ότι δεν έχετε υπογράψει την επέκταση της συμφωνίας με τη ΝΟVΑ;

«Δεν είμαι εισαγγελέας και δικαστής. Ωστόσο δε θέλω να κάνουμε δημαγωγίες πάνω σε αυτό. Και εμείς θεωρούμε ότι η ΝΟVΑ θα μπορούσε να γίνει ο κύριος συνδετικός κρίκος στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Αυτοί δεν το κάνουν. Γι' αυτό και δεν μας ενδιαφέρουν. Αυτή ήταν η αρχή μου και εγώ το έχω πει σαν ιδέα στη διοίκηση μου και έτσι η διοίκηση μου κινείται σιγά σιγά προς αυτή την κατεύθυνση».

- Μπορείτε να συγκεκριμενοποιήσετε τα παράπονα σας;

«Δείτε με προσοχή: Η ΝOVA με ποιον τρόπο αναδεικνύει τα στιγμιότυπα; Και ταυτόχρονα τοποθετεί με αυστηρότητα και σκληρότητα το θέμα να μην εκτελούμε εμείς τον ρόλο τους. Δηλαδή να μην παραβιάσουμε τα αποκλειστικά τους δικαιώματα, δείχνοντας τι γίνεται στον αγωνιστικό χώρο. Αλλά σήμερα παγκοσμιοποιημένος κόσμος είναι ο κόσμος του internet. Ο ίδιος ο κόσμος βγάζει φωτογραφίες και τις ανεβάζει στο internet, όπου τις βλέπουν όλοι».

- Θεωρείτε ότι γενικά είναι σε αυτό το μήκος κύματος τα media που ασχολούνται με τον αθλητισμό στην Ελλάδα;

«Στην Ελλάδα με ποιον σωστό τρόπο ορίζεται η ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας; Αν υπάρχει ένας, αυτός που δίνει την παραγγελία και αν τα Μέσα δουλεύουν για αυτόν τον άνθρωπο που δίνει την παραγγελία, πώς είναι ανεξάρτητοι; Ανεξάρτητος είναι εκείνος που μπορεί να γράψει και εναντίον του ιδιοκτήτη, αν αυτό δεν καταστρέφει, αλλά δημιουργεί. Αν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι έγραφαν την αλήθεια, ακόμα και αν δεν ήταν ολοκληρωμένη, εγώ θα έλεγα ότι θα ήταν μια φάση προς τη δημιουργία. Ενώ όταν σκέφτονται ο,τιδήποτε και γράφουν προς το συμφέρον ορισμένων προσώπων, και ορισμένων ομάδων και δεν φοβούνται ούτε τον Θεό ούτε τον διάβολο, και δεν φοβούνται ούτε τη δική τους συνείδηση, τότε... Αφήστε, ούτε καν θέλω να συνεχίσω αυτό το θέμα. Όπως σας είπα, πολύ συχνά μαθαίνω για τις αποφάσεις μου από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αυτή είναι έλλειψη ευθύνης, υπευθυνότητας των λεγόμενων ανεξάρτητων Μέσων Ενημέρωσης».

- Μοιάζετε όσο εξοργισμένος είναι και ο κόσμος με τα ΜΜΕ.

«Αυτοί πετάνε τη βρωμιά πάνω σου μήπως τους κάνεις κάποια πρόταση. Εγώ επέλεξα διαφορετική στάση. Ας ρίχνουν. Θα κουραστούν. Υπάρχουν άνθρωποι όπως εσείς εδώ, οι οποίοι έτσι και αλλιώς θα θέλουν να είναι πάνω κάτω σωστοί στο λειτούργημα τους και ξέρετε ότι για αυτό επέλεξα να μιλήσω σε εσάς. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι δημοσιογράφοι. Απλά αυτούς τους ανθρώπους δεν τους ξεχωρίζουν όσο θα έπρεπε. Ίσως επειδή είναι δύσκολη η οικονομική κατάσταση, υπάρχει κρίση, πολλά προβλήματα, οι άνθρωποι έχουν οικογένειες, έχουν προβλήματα, θέλουν να φάνε. Δε μπορώ να κατηγορήσω λοιπόν τον απλό αναγνώστη και φίλαθλο. Για αυτό μιλάω για δημιουργία. Αν η δουλειά του δημοσιογράφου προκαλεί βία και καταστροφή, τότε είναι έγκλημα και πρέπει να τιμωρείται. Αν προκαλεί δημιουργία, τότε ας προχωρήσει με βάση τη συνείδησή του. Τουλάχιστον αν έγραφαν ψέματα για δημιουργικά θέματα, εγώ θα το προσπερνούσα και θα έλεγα, δεν πειράζει. Να έγραφαν ας πούμε πόσο ωραία είναι τα πράγματα στις αθηναϊκές ομάδες, ότι ταΐζουν χιλιάδες παιδιά, δίνουν σπίτια στους άστεγους, βοηθούν την κοινωνία, δημιουργούν υποδομές, φτιάχνουν νέα γήπεδα. Δεν γράφουν όμως αυτά. Ξέρετε τι γράφουν».

- Αν είχατε τον Πλατινί κοντά σας, που είναι ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ, τι θα του λέγατε για το ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Μιλήσαμε. Καθίσαμε μαζί, παρακολουθήσαμε ποδόσφαιρο και στη συνέχεια φάγαμε. Του είπα λοιπόν, αυτό που δεν του άρεσε»...

- Τι του είπατε; Καταλαβαίνω ότι μπορεί να μη θέλετε να βγει μια ιδιωτική συζήτηση αλλά είναι σημαντικό να μάθουμε.

«Του είπα όλα αυτά που συζητάμε τώρα. Προσπάθησα να μάθω για ποιο λόγο έχει παθητική στάση. Βεβαίως, πιστεύω ότι υπάρχει μια επιρροή από στελέχη του, αλλά και αυτό θα τελειώσει. Δε νομίζω ότι ο Πλατινί χαίρεται με αυτό που κάνει».

- Που εστιάζετε το πρόβλημα;

«Ο διαιτητής δεν πρέπει να είναι μια μόνιμη απειλή. Όσο πιο σωστά και χωρίς προκαταλήψεις σφυρίζει ένας διαιτητής τόσο πιο ήρεμη θα είναι η κατάσταση στο γήπεδο. Ας αφήσουν τους ποδοσφαιριστές να παίξουν μπάλα και τότε οι φίλαθλοι θα αφήσουν τον διαιτητή. Οι φίλαθλοι μπορούν να εκνευριστούν με εμάς, αλλά συνήθως θυμώνουν με τον διαιτητή. Γιατί;».

- Θα το θέσω όσο πιο καθαρά γίνεται. Η UEFA είναι καθαρή;

«Στην παρούσα φάση δεν με ενδιαφέρει. Έχω τη σκληρή, σιδερένια αρχή του Πόντου. Πριν αρχίσεις να μιλάς για τα κακώς κείμενα του γείτονα, πρέπει να τακτοποιήσεις τα προβλήματα εντός της οικογένειάς σου. Αυτή είναι η αρχή του Πόντου και αυτός είναι ο σιδερένιος κανόνας των βουνίσιων. Δεν θέλω λοιπόν, να πω πόσο άσχημα είναι τα πράγματα έξω από εδώ. Πρώτα να φτιάξουμε τα πράγματα εδώ».

- Θα ήθελα την άποψή σας για τον κύριο Μαρινάκη.

«Τον λυπάμαι. Κοιτούσα το γήπεδο στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και ποτέ δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση του».

- Γιατί;

«Ο Μαρινάκης είναι όμηρος της κατάστασης. Ακόμα και να θέλει ο ίδιος να αλλάξει κάτι, το σύστημα του Ολυμπιακού θα το πετάξει».

- Για να κάνω λίγο τον δικηγόρο του διαβόλου, να προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση του ή στη θέση αυτών που τον υποστηρίζουν. Αυτοί λένε ότι είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής του ελληνικού ποδοσφαίρου.

«Ποιος είναι ο επενδυτής; Ο διάβολος; Μήπως δεν κατάλαβα τι εννοείτε;».

- Λένε ότι κανείς δεν έχει βάλει στο ελληνικό ποδόσφαιρο όσα χρήματα έχει βάλει ο Μαρινάκης.

«Μπορεί να έχουν δίκιο. Αντικειμενικά μόνο ο Ολυμπιακός επένδυε. Μόνο που δεν ήταν τα δικά του χρήματα. Αλλά επένδυε... Πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί. Δεν μπορείς να κερδίσεις 40 φορές το πρωτάθλημα μόνο με ψέμματα. Δεν είναι δυνατόν. Βεβαίως είναι αποτέλεσμα κάποιων επενδύσεων. Τώρα, ποιου ακριβώς είναι αυτές οι επενδύσεις, δεν ξέρω. Του Μαρινάκη, του Κόκκαλη, οποιουδήποτε άλλου; (σ.σ. κάνει μια παύση δευτερολέπτων...) Κοιτάζω την ελληνική πραγματικότητα και σκέφτομαι. Πώς μπορούμε να μην αγαπάμε τόσο πολύ αυτή τη χώρα, για να τη φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση. Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Και στο ποδόσφαιρο και σε άλλα πράγματα».

- Θα επιμείνω... Εκείνο που ουσιαστικά λένε είναι ότι όλοι κατηγορούν τον Μαρινάκη, επειδή δεν θέλει κανείς να βάλει χρήματα στο ποδόσφαιρο και επειδή είναι ο Ολυμπιακός ψηλά, προσπαθούν να τον κατεβάσουν αντί να προσπαθήσουν να τον φτάσουν.

«Ακόμα κι αυτό είναι δημιουργία και δεν κατηγορώ κανέναν αν το κάνει. Είναι η ίδια περίπτωση όταν συζητούσαμε πριν για τους δημοσιογράφους. Αν υπάρχουν πράγματα που δεν είναι η πλήρης αλήθεια, αλλά είναι για δημιουργία, τότε μπορώ να το δεχθώ. Δύο δρόμοι υπάρχουν. Ή εγώ θέλω να ανέβω, είτε εγώ θέλω να σας κατεβάσω. Ας μιλήσουμε όμως, κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά. Άλλες 100 φορές μπορεί να κερδίσει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός, αλλά ποτέ δεν θα φτάσει στο επίπεδο του ΠΑΟΚ. Εμείς έχουμε πολύ διαφορετικά κριτήρια αξιολόγησης. Ίσως για αυτό λένε ότι προσπαθούμε να τους κατεβάσουμε. Το αντίθετο συμβαίνει όμως. Προσπαθούμε να τους ανεβάσουμε στο δικό μας επίπεδο».

- Δεν μου απαντήσατε όμως, σχετικά με το θέμα των επενδύσεων.

«Δε μετράει μόνο πόσα χρήματα βάζεις. Άλλα πράγματα το ορίζουν. Έχω βαθιά πίστη σε αυτό που θα σας πω: Αν μπορούσαμε να διεξάγουμε μια μελέτη, το 90% των ΠΑΟΚτσήδων δε θα ήθελαν το πρωτάθλημα και το κύπελλο που θα κερδίζαμε ανέντιμα. Θα ήθελαν μόνο έντιμα, μόνο έντιμες νίκες. Εκεί βρίσκεται το ύψος μας και αυτοί θα πρέπει να μας φτάσουν. Σήμερα είναι εκείνοι που μπορούν να αγοράσουν, αύριο ίσως να μπορέσει κάποιος άλλος, μεθαύριο ένας τρίτος. Κι εγώ μπορώ να αγοράσω. Δεν θέλει πολύ μυαλό. Αρκεί να ενταχθείς στο σύστημα και να βουτήξεις σε αυτή τη βρωμιά. Κάτι τέτοιο όμως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό στον ΠΑΟΚ. Από την πρώτη μέρα που ήρθα στον ΠΑΟΚ, μέχρι και σήμερα, κάθε βαθμό που κερδίσαμε, τον κερδίσαμε μόνοι μας. Ούτε διαιτητές μας βοήθησαν, ούτε κλέψαμε. Ό,τι μπορούσαμε με τις δικές μας δυνάμεις, αυτό κερδίσαμε. Από εμάς μόνο αφαιρούσαν. Θυμάστε την υπόθεση με το δικαστήριο στην Ελβετία; Όταν εμείς πήγαμε να αμφισβητήσουμε, να προσβάλουμε την απόφαση, επειδή αυτή η πράξη ήταν τελείως ανήθικη, να μας αφαιρέσουν τους τρεις βαθμούς από τα πλέι οφ, γιατί έτσι θα μας αφαιρούσαν το δεύτερο εισιτήριο για το Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό το πράγμα δεν μπορώ να το καταλάβω. Αν εμείς κάνουμε κάποια ενέργεια στο πρωτάθλημα ή στο κύπελλο, τιμωρήστε μας. Τα πλέι οφ όμως, είναι δεύτερο πρωτάθλημα. Είναι ανεξάρτητο πρωτάθλημα. Πώς γίνεται να με τιμωρήσεις για κάτι που έχω κάνει σε άλλη διοργάνωση;».

-Υπάρχουν πολλοί Έλληνες φίλαθλοι που θα αναρωτιούνται πώς πιστεύετε ότι μπορείτε να κερδίσετε το πρωτάθλημα αν δεν παίξετε κι εσείς το παιχνίδι όπως οι άλλοι. Να κάψετε μαγαζιά, να απειλήσετε διαιτητές, να απολύσετε δημοσιογράφους.

«Ξέρετε τι λέω στον μεγάλο μου γιο; Αν θέλεις να είσαι απόλυτος φίλαθλος του ΠΑΟΚ, πρέπει να πας στη Θύρα 4. Αν θέλεις να γίνει ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ, δεν πρέπει να αφήνεις το μυαλό σου να αρρωστήσει. Δε μπορώ λοιπόν, να επιτρέψω στον εαυτό μου να πράττω σαν απλός φίλαθλος κι όχι σαν αρχηγός της οικογένειας. Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων οι οποίοι προτιμούν την πρόληψη και όχι την καταστολή. Γιατί να κάψεις τα μαγαζιά των ανθρώπων εφόσον έχεις τη δυνατότητα να αφαιρέσεις το δικαίωμα από έναν διαιτητή να σφυρίζει. Γιατί να καταφεύγεις σε τέτοια εγκλήματα; Για να τους τρομάξεις όλους; Εμείς και στην Αθήνα νιώθουμε σαν να είμαστε σαν στο σπίτι μας κι έτσι θα είναι πάντα. Εκείνοι που επιτρέπουν τέτοιες άνομες πράξεις παντού θα αισθάνονται ότι είναι ξένοι. Αυτή είναι η κύρια διαφορά του ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ είναι παντού στο σπίτι του. Παντού. Εμείς φοβόμαστε μόνο τη δική μας συνείδηση και τον Κύριο Ιησού Χριστό».

-Γιατί όμως, στο δικό του σπίτι συνέβη ό,τι συνέβη με τη Ντόρτμουντ;

«Όταν ήρθα στον ΠΑΟΚ, το πρώτο που έκανα, ήταν να μελετήσω με πολλή προσοχή τι είχε γίνει στο παιχνίδι των επεισοδίων με τη Ραπίντ Βιέννης διότι όσα συνέβησαν μου είχαν φανεί παράλογα. Μίλησα με φιλάθλους που είχαν συμμετοχή στα επεισόδια και προσπάθησα να μάθω τι συνέβη. Ήταν διδακτικό. Ενας μεγάλος αριθμός ψευτοφιλάθλων της Ραπίντ είχε περάσει χωρίς κανέναν έλεγχο στο γήπεδό μας και δυστυχώς ο ΠΑΟΚ δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι όλο το σκηνικό ήταν στημένο και μοναδικός τους στόχος ήταν να μας τιμωρήσουν από την Ευρώπη. Διότι στο τέλος καταλάβαμε ότι οι πραγματικοί φίλαθλοι της Ραπίντ ήταν λίγοι και όλοι οι υπόλοιποι ήταν δήθεν φίλαθλοι της αυστριακής ομάδας, από την Ελλάδα. Δε μπορούσαμε λοιπόν, να το αφήσουμε να συμβεί ξανά».

-Τι κάνατε για να το αποτρέψετε;

«Ξέραμε ότι κάτω από τις σημαίες της Ντόρτμουντ θέλησαν να βρεθούν φίλαθλοι του Άρη. Έπαιζε ο Άρης στο παιχνίδι αυτό; Δεν είχαν δουλειά λοιπόν. Κάποιοι δυστυχώς πέρασαν για να δημιουργήσουν προβλήματα και αυτό μας πονάει γιατί οι επενδυτές άλλων ομάδων αντιλαμβάνονται την αντίδρασή μας απέναντι στη βία ως αδυναμία. Θα σας δώσω το παράδειγμα του αγώνα με τον Παναθηναϊκό στην Αθήνα».

-Όταν συμφωνήσατε με τον κ. Αλαφούζο να καθίσετε μαζί στην εξέδρα και να υπάρξουν φίλαθλοι και των δύο ομάδων στο γήπεδο;

«Ναι. Εμείς τότε δεν ζητήσαμε από κανέναν εισιτήρια. Στον Παναθηναϊκό το σκέφτηκαν και έδωσαν στα Μέσα Ενημέρωσης την πληροφορία ότι θα έδιναν 300 εισιτήρια στους φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Τι μπορούσα να κάνω μετά; Να απαγορεύσω στους φιλάθλους μας να τα πάρουν και τότε οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ θα έλεγαν δικαίως "αυτοί μας δίνουν εισιτήρια κι εσύ δεν μας αφήνεις". Θα μπορούσαν βεβαίως να μας δώσουν 50 εισιτήρια γιατί 50 δικοί μας φωνάζουν όσο 100 δικοί τους. Μας έδωσαν επίτηδες 300 και δεν είχαν καν ανθρώπους ασφαλείας ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων. Κι ενώ εκείνοι προκάλεσαν τις συγκρούσεις τελικά τιμωρηθήκαμε εμείς. Αστεία πράγματα. Που ήταν η ασφάλειά τους; Γιατί πετούν μολότοφ σε ένα γήπεδο δικό τους; Τι σόι υπηρεσία ασφάλειας υπήρχε που δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια; Ήταν τόσο καθαρά όσα συνέβησαν κι όμως κανένας δεν έδωσε σημασία. Για αυτό και όταν απευθύνθηκα πρόσφατα στους φιλάθλους μας, χρησιμοποίησα τη λέξη προβοκάτορες. Βρείτε τους και διώξτε τους από το γήπεδο. Όσοι θέλουν το καλό, είναι πολύ περισσότεροι σε οποιαδήποτε ομάδα από αυτούς που θέλουν το κακό. Χρειάζεται όμως, να κάνουμε ενέργειες όλοι μαζί».

-Ποιος είναι ο τρόπος για να τους διώξετε;

«Δεν είδατε στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό; Δεν θα χρησιμοποιήσουμε κάποια μέσα δίωξης. Είπα με πολύ ξεκάθαρο τρόπο ότι υπάρχουν προβοκάτορες. Είμαι άνδρας και αν προσβάλλει κάποιος την ανδρική υπόληψή μου, μπορεί για παράδειγμα να χάσω τον έλεγχο και να πάρω την καρέκλα και να σας χτυπήσω στο κεφάλι. Θα πουν πολλοί ότι εγώ έφταιγα. Σωστά. Εσείς όμως, με προκαλέσατε για να κάνω κάτι τέτοιο. Άρα αυτό σημαίνει πως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Κι ο στόχος μας είναι να βρούμε τους προβοκάτορες και να προστατεύσουμε την ομάδα και τους υπόλοιπους φιλάθλους. Ζητάμε από τον κόσμο να τους βρει και να τους πετάξει έξω».

-Κερδίσατε πάντως ένα credit ακόμα κι από τους αντιπάλους σας στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό για την φιλοξενία και το ευρωπαϊκό επίπεδο υποδοχής που έτυχαν σε μια δύσκολη έδρα.

«Αυτό σημαίνει πως βήμα βήμα προχωράμε μπροστά. Μολονότι υπήρχαν προβοκάτσιες. Ακόμα και ο πρωθυπουργός συνοδεύεται από λιγότερη ασφάλεια. Ο Ολυμπιακός είχε έναν ολόκληρο στρατό. Ο προπονητής τους δεν βρέθηκε ούτε ένα λεπτό στην επιτρεπτή ζώνη, χειρονομούσε, διαμαρτυρόταν συνέχεια. Αυτά είναι τα στοιχεία της μικροπροβοκάτσιας και ευτυχώς κανείς δεν αντέδρασε».

- Είπατε ότι θέλετε να δείτε την ομάδα σας μέσα στο Top 20 των ευρωπαϊκών ομάδων. Φαίνεται ότι σε οργανωτικό επίπεδο έχετε κάνει άλματα γιατί ο ΠΑΟΚ είναι ένας άλλος ΠΑΟΚ σε σχέση με αυτόν που ήταν πριν πέντε χρόνια. Όλοι είχαν συνηθίσει έναν ΠΑΟΚ που προκαλεί διαρκώς επεισόδια, που είναι ανοργάνωτος. Μήπως τώρα μένει να ακολουθήσει και η ομάδα μέσα στο γήπεδο; Τι πρέπει να γίνει για να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο;

«Εννοείτε να παίξουν καλύτερη μπάλα»;

-Εννοώ να είναι καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο.

«Τι σημαίνει καλή ομάδα; Εμείς παίξαμε με την Ντόρτμουντ που είναι μια γερμανική ατμομηχανή. Υπήρξε ένα λάθος του τερματοφύλακα. Είδα όμως ένα παιχνίδι οργανωμένο στην ομάδα μας. Μπορούμε να το συζητήσουμε πόσο καλό ή κακό ήταν, αλλά φαινόταν ξεκάθαρα ότι η ομάδα εκτελεί όλες τις εντολές που έχει δώσει εξαρχής ο προπονητής. Το έβλεπες στην εικόνα του παιχνιδιού. Εκεί, δείχνει το στάτους της μια ομάδα. Φυσικά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ήταν πάρα πολύ καλή η διαιτησία. Για αυτό, σας επαναλαμβάνω για ακόμα μια φορά ότι και η ΕΠΟ θα πρέπει να συμβάλλει ώστε να καλούμε τους ξένους καλούς διαιτητές στα μεγάλα παιχνίδια στην Ελλάδα. Τι δεν είχαμε με τον Ολυμπιακό. Ο διαιτητής άρχισε να δημιουργεί νευρική ατμόσφαιρα. Προκαλούσε θυμό. Σαν απόδοση δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο, ωστόσο έφερνε νεύρα».

-Σε ό,τι αφορά το κομμάτι των ποδοσφαιριστών;

«Αυτό είναι επίσης, ένα άλλο θέμα. Η ποιότητα των ποδοσφαιριστών είναι μια διαδικασία διαρκείας. Υπάρχουν ομάδες που κάνουν αγορές δεκάδων εκατομμυρίων και οι ποδοσφαιριστές δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν. Πρέπει να υπάρξει μια διαδικασία σταθεροποίησης της κατάστασης. Τότε, όταν αρχίσουμε να αγοράζουμε στοχευμένα, το 90% της ομάδας πρέπει να είναι διαμορφωμένο και εμείς θα κάνουμε κινήσεις ξεχωριστές. Ίσως εκείνη τη στιγμή να μπορούμε να πούμε ότι μπήκαμε σε άλλο στάτους. Μερικές φορές μου κάνουν κριτική και λένε ότι όταν ήρθα στον ΠΑΟΚ έπρεπε να τους διώξω όλους. Όλους. Ποδοσφαιριστές, προπονητές, μάνατζερ, καθαρίστριες, ασφάλεια. Υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν διώξε και τους οργανωμένους οπαδούς. Τους ρωτούσα, λοιπόν, μήπως να κλείσω και τον ΠΑΟΚ; Εγώ έχω άλλη αρχή. Κάνω ενέργειες βήμα βήμα. Δεν έχουμε το δικαίωμα να καταστρέψουμε τη γενική φιλοσοφία του ΠΑΟΚ. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε, διατηρώντας ταυτόχρονα τον εαυτό μας. Για αυτό και σας είπα με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει φίλαθλος του ΠΑΟΚ που θέλει ψεύτικα κύπελλα ή εγκληματικές νίκες!».

- Η επιλογή του Φρανκ Άρνεσεν το καλοκαίρι με ποια κριτήρια έγινε; Έχει να κάνει με ένα καινούργιο project, στο οποίο τις επιλογές κάνει αυστηρά ο τεχνικός διευθυντής;

«Την ιστορία του Άρνεσεν τη μελέτησα πρώτη φορά το 2013. Τότε θεώρησα ότι είναι νωρίς για να τον φέρουμε και νομίζω ότι δεν έκανα λάθος. Το παιδί πρέπει εννιά μήνες να βρίσκεται στην κοιλιά της μητέρας και μετά περνάει διάφορα στάδια. Βρέφος, παιδί, εφηβεία και πάει λέγοντας. Δεν μπορούσαμε τότε να φέρουμε στον ΠΑΟΚ επαναστατικές μεθόδους. Οι συνάδελφοί σας λένε συνέχεια ότι "ο Σαββίδης πέταξε λεφτά στον αέρα, έχτισε παλάτια στην άμμο και μόλις τώρα κατάλαβε ότι πρέπει στην ομάδα να δουλεύουν επαγγελματίες". Αυτό είναι τουλάχιστον αφελές, όταν προσπαθούν να με συμβουλέψουν στα θέματα που δεν κατέχουν. Στις επιχειρήσεις μας εργάζονται με μεγάλη επιτυχία εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, πάνω από 19.500 άτομα. Πιστέψτε με, χωρίς επαγγελματίες, αυτό δε θα ήταν δυνατόν να συμβαίνει. Εγώ για παράδειγμα στα σπορ δεν συμβουλεύω ποτέ κανέναν προπονητή τι πρέπει να κάνει. Δική του δουλειά είναι αυτή. Κάλεσα όμως, τον Τούντορ και του είπα "θέλω να ξέρεις την άποψή μου. Για την ήττα από τον Ολυμπιακό φταις και εσύ. Εσύ πήγαινε σκέψου τι πρέπει να κάνεις". Ποτέ δεν πετάω τα λόγια στον αέρα. Ήρθα στον ΠΑΟΚ και είπα "οι οφειλές του ΠΑΟΚ είναι δικές μου οφειλές". Μερικοί κρατικοί υπάλληλοι το άκουσαν πολύ καλά και σκέφτηκαν ότι κάθε μέρα μπορούν να αυξάνουν το ποσό προκειμένου να πάρουν από τον Σαββίδη πολλά χρήματα. Ο ΠΑΟΚ χρωστούσε 11 εκατομμύρια και αυτοί ήθελαν να πάρουν 40. Αν συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση, θα ήταν 50 κι έτσι η Ελλάδα γινόταν πιο πλούσια. Με σκέψεις του αέρα!».

-Συνολικά πόσα χρήματα έχετε δώσει για την αποπληρωμή χρεών;

«Συνολικά πληρώσαμε 22,2 εκατομμύρια σε χρέη. Υπήρχαν οι οφειλές που βρίσκονταν στην κατάσταση ρύθμισης και υπήρχαν άλλες οφειλές που βρίσκονταν στα δικαστήρια. Στα δικαστήρια λοιπόν ήταν το ποσό των 11 εκατομμυρίων. Όταν κατάλαβα ότι το κράτος θέλει να με ξεγελάσει, τους είπα ότι δε μπορούσα να το επιτρέψω. Για να επανέλθω όμως, στο θέμα της επιλογής Άρνεσεν: Μπορούσα να καλέσω από το εξωτερικό τους επαγγελματίες, τεχνικούς διευθυντές και να τους πω ξέρετε υπάρχει και περίπτωση να πέσουμε; Γι' αυτό δημιουργήθηκε αυτή η παύση. Δεν ήταν δικό μου φταίξιμο. Ήταν μια παύση λόγω της στάσης του ελληνικού κράτους. Ήρθε ο Τσίπρας, γνώριζε το θέμα. Ότι είναι η αρρώστια όλης της Ελλάδας. Μερικοί σκέφτονται πόσο πλούσιοι είναι, επειδή μετράνε πόσα τους χρωστάνε, αλλά κανείς δεν σκέφτεται ότι τα χρήματα μπορεί να μην επιστραφούν. Όταν πια με το καλό, ψηφίστηκε ο νόμος πήγα και ήπια το τσάι στην εφορία που κόστιζε 11 εκατομμύρια και τότε κάλεσα τους επαγγελματίες να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο της ανάπτυξης της ομάδας. Ο Φρανκ βέβαια και έχει όλες τις αρμοδιότητες. Όπως είναι αντιληπτό τίποτα δεν χτίζεται σε μια μέρα. Και εμείς και οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ θέλουμε αμέσως τις λύσεις, αλλά έχουμε βρει τουλάχιστον το σωστό δρόμο και δεν έχουμε λόγο να λοξοδρομήσουμε».

-Πότε περιμένετε να έχει επιτυχίες αυτό το έργο και να φέρει πρωταθλήματα και κύπελλα στον ΠΑΟΚ;

«Χθες. Όταν προχωράω μπροστά δεν σημαίνει ότι κάτι πρέπει να σταματήσω. Είπα στον Τούντορ, μαζί με τον Φρανκ, σκεφτείτε ότι είμαστε οκτώ βαθμούς πίσω από τον πρώτο. Σκεφτείτε πώς μπορούμε να τον φτάσουμε. Σήμερα, μάλιστα, σαν να γνώριζα ότι θα συμβεί, είπα στον Φρανκ αν ήσουν πιο αδύναμος από μένα δεν θα με ενδιέφερε η γνώμη σου. Σε κάλεσα ως άνθρωπο που είναι πιο δυνατός από μένα. Ως ειδικός επαγγελματίας στη δική του κατεύθυνση. Ας καθίσουν όλοι μαζί να σκεφτούν».

-Ρεαλιστικά, με την κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο, πραγματικά πιστεύετε ότι μπορείτε να τερματίσετε στην πρώτη θέση;

«Ναι. Πέρυσι ο Ολυμπιακός έχανε βαθμούς. Κι έχουμε ακόμα ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Ο,τιδήποτε μπορεί να συμβεί, είναι ποδόσφαιρο. Εσύ αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να προγραμματίσεις το δικό σου παιχνίδι και να μην σκέφτεσαι ότι δεν μπορείς να τους φτάσεις. Αν σκεφτόμαστε έτσι, δεν θα φτάσουμε ποτέ. Τον στόχο που έχω βάλει ποτέ κανείς δεν τον άλλαξε. Εμείς δεν αντέχουμε και δε μπορούμε να χάνουμε. Δεν μπορούμε. Εμάς μπορούν να μας κερδίσουν. Φυσικά κάποιος μπορεί να είναι πιο δυνατός. Αλλά ο στρατός του ΠΑΟΚ δεν χάνει ποτέ, δεν αντέχει την ήττα».

-Μπορείτε να μας το εξηγήσετε αυτό;

«Τι εννοώ όταν λέω ότι αυτοί κέρδισαν και εμείς χάσαμε. Έχω μια διαφορετική φιλοσοφία. Με την Ντόρτμουντ ας πούμε, δεν κέρδισε η γερμανική ομάδα, αλλά έφυγε από εδώ ευτυχισμένη. Γιατί ο τερματοφύλακας μας βοήθησε να φύγουν χαρούμενοι που πήραν ισοπαλία. Έκανε ένα λάθος και μάς κόστισε. Χάσαμε κάτι στην τακτική; Ένας παίκτης τους, κόστιζε όσο κοστίζουν 11 παίκτες του ΠΑΟΚ. Βεβαίως στενοχωρηθήκαμε που δεν κερδίσαμε και αν χάναμε καθαρά θα έπρεπε να κάνουμε σκληρή αξιολόγηση για τη δουλειά όλων. Του Τούντορ, του Φρανκ, του Αγγελίδη, του Γκαγκάτση».

-Θα μου επιτρέψετε την ερώτηση: Ο Μπερμπάτοφ ήταν επιλογή του Άρνεσεν και του Τούντορ ή ήταν ένα προσωπικό δώρο στον κόσμο για να προκαλέσετε ενθουσιασμό;

«Ενδεχομένως να ήταν στον εαυτό μου και στον λαό του ΠΑΟΚ. Κοιτάξτε, ο Μπερμπάτοφ πάντα μου άρεσε και πιστεύω ότι θα έχει μεγάλη συμβολή στο να μας κάνει πιο ευτυχισμένους. Αυτός έχει συμπεριφορά "καθηγητή ποδοσφαίρου". Φυσικά και τέτοιου χαρακτήρα ενέργειες θα συνεχίσω να κάνω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ακούω τον διευθυντή και τον προπονητή. Μια φορά, ο Φρανκ μού είπε μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα φράση. "Το ποδόσφαιρο είναι συναισθήματα και οφείλουμε να το κατανοήσουμε". Του απάντησα "πάρα πολύ σωστά. Και εγώ έχω συναισθήματα. Έχω δικαίωμα να επενδύω σε αυτά;". Μου απαντάει "βεβαίως". Λέω "πολύ καλά, φέρτε μου τον Μπερμπάτοφ".

-Θα φέρετε και άλλους Μπερμπάτοφ;

«Βεβαίως. Αυτές οι διαδικασίες δεν θα σταματήσουν. Εγώ δεν κλέβω τα λεφτά. Τα κερδίζω μαζί με την ομάδα. Για το πώς τα ξοδεύω μόνο τα παιδιά μου μπορούν να πουν "μπαμπά δεν τα ξοδεύεις καλά τα λεφτά". Δοξάζω τον Θεό για αυτό που θα σας πω. Η σύζυγός μου βρισκόταν στην Αγγλία και παίρνει τηλέφωνο τον γιο μου, ο οποίος ήταν στο Ροστόφ. "Πες στον μπαμπά σου, ότι άκουσα πως ο Μέσι έχει κάποια προβλήματα στην Μπαρτσελόνα". (σ.σ. γέλια διαρκείας) Τότε ο γιος μου της είπε: "Μαμά, μήπως να ασχοληθείς με κάτι άλλο;". Αυτό το περιστατικό είναι η μεγαλύτερη νίκη μας!».

-Υπάρχουν επιχειρηματίες που τους αρέσει το καζίνο, σε άλλους τα χαρτιά, το στοίχημα, ή να αγοράζουν ακριβά αυτοκίνητα. Το δικό σας σπορ είναι ο ΠΑΟΚ;

«Ως έναν βαθμό είμαι ασκητής. Ας πούμε, σήμερα από το πρωί δεν έχω φάει. Έχω λίγο διαφορετικές προτεραιότητες στη ζωή μου. Βεβαίως υπάρχουν και αδυναμίες και κάποια πάθη. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλά η αδυναμία μου. Είναι αδυναμία όλης της οικογένειας. Είναι η περηφάνια μας. Ακούστε τώρα τι συμβαίνει: Η σύζυγός μου έχει φύγει στη Γαλλία, ο μεγαλύτερος γιος μου φεύγει αύριο για το Ροστόφ, ο μικρός ταξίδεψε στο Λονδίνο κι εγώ θα πετάξω για Κύπρο. Μόλις τηλεφωνηθούμε, όμως, αμέσως μετά από την καλημέρα, η πρώτη ερώτηση είναι "ποια είναι τα νέα για τον ΠΑΟΚ"; Είναι πολύ καλό ότι η οικογένειά μας έχει κάτι που μας ενώνει όλους, εκτός από τα υπόλοιπα θέματα».

-Γενικά, έχετε μεγάλη δραστηριότητα και σε άλλα σπορ και στην Ελλάδα αλλά και στη Ρωσία. Είστε τόσο φαν του αθλητισμού;

«Είμαι από τους ανθρώπους οι οποίοι θεωρούν ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύουν στην δομή της κοινωνίας και ιδιαίτερα στον αθλητισμό. Για αυτό και επενδύω σε πάρα πολλά αθλήματα. Στο χάντμπολ, στο μπάσκετ, στο σκάκι, στο μπάσκετ εδώ στο ανδρικό, στη Ρωσία στο γυναικείο, στο γυναικείο χάντμπολ, το ανδρικό χάντμπολ δεν μου αρέσει καθόλου, στη γυμναστική, στην πάλη και στο μπιλιάρδο. Είμαι επίτιμος πρόεδρος του αγωνιστικού μπιλιάρδου της Νότιας Ρωσίας. Θεωρώ ότι είναι μια άγραφη υποχρέωση της επιχειρηματικότητας. Έχουμε υποχρέωση να βοηθάμε. Διαφορετικά η κοινωνία θα είναι άρρωστη, σκληρή και αδιάφορη.

-Υπήρχε πολύς κόσμος που περίμενε ότι αυτό το καλοκαίρι θα αναλαμβάνατε μεγαλομέτοχος στο μπάσκετ του ΠΑΟΚ.

«Γιατί, είναι σημαντικό ποιος είναι κύριος μέτοχος; Σημαντικό είναι ποιος δίνει τα χρήματα. Εμείς δίνουμε χρήματα και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε».

-Πώς αντιμετωπίζετε το γεγονός ότι ο Καρυπίδης με τον οποίο έχετε εξαιρετική σχέση, ανέλαβε τον Άρη;

«Είμαστε φίλοι και συνεργάτες στις επιχειρήσεις. Αν νομίζει ότι πρέπει να ασχοληθεί με τον Άρη, είναι δική του απόφαση, δεν με ενδιαφέρει. Την Κυριακή θα έχουμε ντέρμπι με τον Ηρακλή. Αυτό σημαίνει ότι το γήπεδο θα έχει πολύ κόσμο κι εμείς παίζουμε ποδόσφαιρο για τους ανθρώπους. Εγώ δεν θα έλεγα ότι φοβάμαι, αλλά διστάζω απέναντι στα άδεια γήπεδα. Με καταστρέφει σαν άνθρωπο όταν είναι άδεια τα γήπεδα. Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί ασχολούμαι. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος».

-Ποια είναι αυτή;

«Όταν τα γήπεδα είναι όπως στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Ξέρετε, οδηγούσα το αυτοκίνητο καθώς επέστρεφα από την Τούμπα και σκεφτόμουν... "Έπρεπε να πάρω ακόμα έναν παίκτη". Αισθανόμουν περίεργα, σαν να είχαμε ξεγελάσει αυτούς τους ανθρώπους που ήρθαν και συμπαραστάθηκαν με τέτοιο τρόπο. Δεν τους ικανοποιήσαμε. Όταν λοιπόν, είναι το γήπεδο γεμάτο οι άνθρωποι αυτοί σε γεμίζουν με την ευθύνη. Για αυτό που έκαναν στον αγώνα με τον Ολυμπιακό, για τη συμπαράστασή τους, θα δουν το δικό μου ευχαριστώ σε αυτούς τον Ιανουάριο».

-Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε κάποια στιγμή στην ελληνική πολιτική σκηνή;

«Θα σας πω ειλικρινά. Στην παρούσα φάση, όχι. Εγώ θεωρώ οτι ο πολιτικός οποιασδήποτε χώρας, οποιουδήποτε λαού, οποιουδήποτε επιπέδου, δεν πρέπει να μιλάει με τον λαό μέσω μεταφραστή. Για να μην υποκύπτω, λοιπόν, στον πειρασμό και ασχοληθώ με την πολιτική δεν βρίσκω τον χρόνο για να μάθω τη νέα ελληνική γλώσσα. Διαφορετικά, θα θεωρήσω ότι πρέπει να είμαι στις κάλπες. Ξέρω τα δυνατά και αδύνατα σημεία μου.. Το τι θα συμβεί αύριο θα το δούμε. Χθες πάντως, μου είπαν μια ενδιαφέρουσα φράση. "Από τους γνώστες της νέας ελληνικής γλώσσας, η Ελλάδα δεν κέρδισε τίποτα. Μήπως ήρθε η ώρα να περάσουμε στους πολιτικούς που δε ξέρουν τη γλώσσα;". Εγώ είμαι κόντρα σε αυτή την άποψη και νομίζω πως αυτό είναι το σωστό. Για αυτό και δε βλέπω τον εαυτό μου στην ελληνική πολιτική σκηνή σήμερα».

-Επιχειρηματικά σχέδια στην Ελλάδα συνεχίζουν να υπάρχουν από την πλευρά σας;

«Βεβαίως. Αυτό δεν δικαιολογείται στην κατά κυριολεξία επιχειρηματική επιτυχία. Πολλές φορές απευθύνομαι σε Ρώσους, Ισραηλινούς και εκπροσώπους άλλων λαών και τους λέω πηγαίνετε στην Ελλάδα γιατί χωρίς επενδύσεις του εξωτερικού δεν πρέπει να περιμένουμε θαύματα. Εγώ επενδύω, άρα κάντε το κι εσείς. Ίσως κάτι να χάσω, ίσως κάτι να κερδίσω, αλλά θα κυκλοφορώ στην Ελλάδα χωρίς να ντρέπομαι. Προσπαθώ να κάνω αυτό που μπορώ. Παράλληλα όμως, πιστεύω ότι η περίοδος είναι πάρα πολύ συμφέρουσα και βολική για τις επενδύσεις. Θα υπάρχει μια μικρή πτώση ακόμα, γι' αυτό περιμένω το δικό μου επενδυτικό άλμα».

-Μια προσωπική ερώτηση. Ποιες ήταν οι ελληνικές συνήθειες που αποκτήσατε μέσα στο σπίτι και κυρίως τι διδαχτήκατε από τους γονείς σας σε σχέση με την Ελλάδα.

«Τα πάντα. Ποτέ δεν θα μπορέσετε να μας καταλάβετε εμάς. Πρέπει να είστε απόγονος πρόσφυγα, για να μπορέσετε να καταλάβετε με ποιες παραδόσεις ζει ένας πρόσφυγας. Όταν γεννήθηκα, η πρώτη λέξη μου ήταν "μάνα". Πριν πάω σχολείο δεν γνώριζα τη ρώσικη γλώσσα. Από τις καθημερινές, στην κυριολεξία, παραδόσεις όλα τα υπόλοιπα ήταν ελληνικά. Στο χωριό μας, στη Σάντα, υπήρχαν όλα και όλα 105 σπίτια. Ζούσαμε σε υψόμετρο 1.860 μέτρων. Σε αυτό το χωριό υπήρχαν άνθρωποι με όλα τα αρχικά ονόματα. Ό,τι αρχαίο ελληνικό όνομα υπάρχει, υπήρχε και εκεί. Υπήρχε όνομα Σουμελά. Δεν καταλάβαινα τότε γιατί. Υπήρχε όνομα Μάτσκα και δεν καταλάβαινα το γιατί. Μάτσκα είναι ο Δήμος όπου βρίσκεται η Παναγία Σουμελά στον Πόντο. Η Ελλάδα ήταν ανάμεσά μας. Υπήρχε μάλιστα μια παράδοση που δεν έδιναν ονόματα, αλλά παρατσούκλια. Όλα αυτά τα παρατσούκλια ήταν στα ελληνικά ή τα αρχαία ελληνικά. Τον αδερφό του παππού μου τον έλεγαν "Κουλουρά". Στα πανηγύρια έψηνε τα κουλούρια και τα μοίραζε στον κόσμο. Έτσι ήταν όλη η νοοτροπία μας, δεν λέω η ορθόδοξη αρχή. Ήταν το πιο ιερό πράγμα. Την Κυριακή η μητέρα μου δεν μας επέτρεπε να καθίσουμε στο τραπέζι να φάμε, μέχρι να τρέξουμε στην εκκλησία, να ανάψουμε το κερί. Δεν μας έλεγαν ότι θα πρέπει να υπάρχει υγιεινή και τα χέρια να είναι καθαρά, έλεγαν ότι δεν μπορείς να ανάψεις το κερί αν δεν πλύνεις πρώτα τα χέρια σου. Εμείς γρήγορα πλενόμασταν, παίρναμε το κερί, τρέχαμε να το ανάψουμε για να έρθουμε να φάμε. Ήταν όλα ελληνικά. Τη νύχτα της Ανάστασης, ήμουν 5 χρονών τότε, από τότε θυμάμαι, όταν ο μπαμπάς μου με ξυπνούσε κι εγώ δεν ήθελα να σηκωθώ. Αυτός μου έλεγε "σήκω πρέπει να πάμε". Εγώ έλεγα "όχι, θέλω να κοιμηθώ". Και επέμενε ο μπαμπάς μου. Πηγαίναμε και το περίεργο για εμένα ήταν ότι δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έπρεπε να γυρίσουμε τρεις φορές γύρω από την εκκλησία και να τραγουδάμε Χριστός Ανέστη. Θυμάμαι σαν τώρα, πώς οι ακροατές του ραδιοφώνου στο χωριό μας, προσπαθούσαν να πιάσουν μια συχνότητα- “φωνή της Ελλάδας” για να μπορέσουν να δουν πώς γίνεται η αναστάσιμη λειτουργία στην Ελλάδα. Αν αυτά δεν υπήρχαν από τα παιδικά μου χρόνια, ενδεχομένως να μην είχα αυτή τη σχέση απέναντι στην Ελλάδα».

-Είναι και αυτός ένας λόγος που θελήσατε πρόσφατα να κάνετε το όνομά σας Ιωάννης;

«Οι εκπρόσωποι του κλάδου σας νομίζουν ότι μπορώ να αλλάξω τα ονόματα ε; Πριν από 55 χρόνια βαφτίστηκα Ιωάννης προς τιμήν του παππού μου που ήταν Ιωάννης. Σχετικά με αυτό το θέμα, έχω άλλη μια ιστορία... Είχα ελληνικό διαβατήριο όπου αναγραφόταν το όνομα Ιωάννης. Αλλά η ελληνική πραγματικότητα είναι τέτοια, που μια φορά η κυβέρνηση και το υπουργείο εξωτερικών της Ελλάδας, με παρακάλεσε γραπτά ότι θα ήταν συμφέρον για τη Ελλάδα να είμαι βουλευτής του ρωσικού Κοινοβουλίου. Ο ρωσικός νόμος όμως απαγορεύει στους βουλευτές να έχουν διπλή ιθαγένεια. Ρώτησα τότε στην Αθήνα, τι σημαίνει ότι έχετε συμφέρον; Θα πρέπει να αρνηθώ την ελληνική ιθαγένεια, με αυτόν τον τρόπο; Μου λένε "ναι αυτό σημαίνει, αλλά είναι στα συμφέροντα του ελληνικού κράτους να το πράξετε". Για αυτό σας ξαναλέω, ότι εσείς δεν θα καταλάβετε τη δικιά μας αγάπη για αυτή τη χώρα. Όταν οι Ρώσοι που ζουν σε άλλες χώρες μας έλεγαν πόσο αγαπούν τη Ρωσία νομίζαμε ότι ήταν ψέματα. Είναι φανερό ότι για να μπορείς να αγαπάς πολύ δυνατά την πατρίδα σου θα πρέπει να ζεις μακριά από αυτήν».

-Τελικά τι έγινε με το θέμα της ιθαγένειας και του ονόματος σας;

«Μου είπαν ότι όταν θα ανακύψει ανάγκη θα σου επιστρέψουμε την ιθαγένεια. Το λάθος μου ήταν να πιστέψω αυτές τις υποσχέσεις που δόθηκαν σε τέτοιο υψηλό επίπεδο. Ξέρετε, όταν αποποιήθηκα της ιθαγένειας και τελείωσα τη θητεία μου ως βουλευτής, στην Αθήνα μου είπαν ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα δεν μπορούμε να στην επιστρέψουμε. Μετά από πολλές διαφωνίες και δικαιολογίες που έλεγαν ότι όταν έδωσαν αυτή την υπόσχεση δεν είχαν μελετήσει σωστά το νόμο, πάρθηκε η απόφαση να μου δώσουν την ιθαγένεια τιμητικά. Τότε λοιπόν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ελλάδας υπογράφει το διάταγμα και γράφει λάθος το όνομά μου από το ρωσικό διαβατήριο! Η μοναδική λύση μετά από όλα αυτά ήταν να γράψουμε μια αίτηση για την αλλαγή του ονόματος μου σε Ιωάννης στο ελληνικό. Επειδή τα παιδιά μου 15-20 χρόνια έχουν ελληνική ιθαγένεια και στις ταυτότητές τους ως πατρώνυμο αναγράφεται το Ιωάννης.

-Μπλέξατε με την ελληνική γραφειοκρατία.

«Ναι. Ρώτησα τους αρμόδιους βουλευτές, καταλαβαίνετε τι έχετε κάνει; Αύριο δηλαδή εγώ δεν θα υπάρχω και θα έρθει κάποιος απατεώνας και θα προσπαθήσει να αμφισβητήσει την κληρονομιά των παιδιών μου; Θα πει ότι ο Ιβάν δεν ήταν ο πατέρας τους! Όχι, αυτό δε μπορούσα να το δεχθώ. Γι' αυτό έκανα την αποκατάσταση του ονόματος».

-Η τελευταία ερώτηση θα είναι πάλι για τον ΠΑΟΚ. Αυτό που θέλει να μάθει ο κόσμος είναι αν υπάρχει η πιθανότατα να γίνει νέα Τούμπα.

«Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα της Ελλάδας; Οι δήμοι, οι περιφέρειες, δεν βγαίνουν για να βρουν τους επενδυτές. Εγώ έναν χρόνο παρακαλούσα να μου δώσουν γη όπου θα μπορώ να χτίσω το γήπεδο και είμαι έτοιμος να την αγοράσω. Αυτοί με πήγαιναν γύρω γύρω και τώρα λέω, πρώτον, αν κάποιος θέλει επενδύσεις θα πρέπει να έρθει και να μας παρακαλέσει. Πρέπει να συζητήσουμε γιατί πρέπει να επενδύσω εκεί και όχι αλλού. Δεύτερον, δεν είμαι 100% πεπεισμένος ότι στην αρχή πρέπει να χτίσουμε και μετά να κάνουμε ανακαίνιση. Πιθανόν, το πιο σωστό θα είναι αρχικά να ανακατασκευάσουμε την Τούμπα. Στρατηγικούς στόχους δεν αλλάζω όμως. Η αθλητική υποδομή του ΠΑΟΚ θα είναι η καλύτερη στα Βαλκάνια, δεν έχω αμφιβολία γι' αυτό. Τώρα θα πάμε στο Ντόρτμουντ και ήδη έχουμε συμφωνήσει μαζί τους ότι θέλουμε να δούμε όλη την υποδομή τους. Έχω ήδη μελετήσει πάνω από 20 υποδομές ευρωπαϊκών κλαμπ. Όχι απλά ένα γήπεδο μεμονωμένο. Συνολική υποδομή. Βάση αποκατάστασης, ιατροφαρμακευτική βάση, παιδικές εγκαταστάσεις. Προχθές πετούσαμε με ελικόπτερο και κοιτούσαμε διάφορες εκτάσεις. Δεν σταματάω τις διαδικασίες».

-Δεν είναι πιθανό να γκρεμιστεί το συγκεκριμένο γήπεδο και να χτίσετε εκεί;

«Μα, σας είπα, εγώ δεν είμαι επαναστάτης. Εγώ στο δικό μου γραφείο στο Ροστόφ 25 χρόνια δεν κάνω ανακαίνιση. Όταν με ρωτάνε γιατί δεν το κάνεις, δε θέλω να καταστρέψω την ενέργεια του χώρου. Εγώ στο γραφείο μου δουλεύω 20 ώρες και δεν κουράζομαι. Αν κάποιος θεωρεί ότι φτιάχνοντας χρυσή λεκάνη οι ανάγκες του ανθρώπου θα ικανοποιούνται καλύτερα, και ότι ο άνθρωπος αυτός θα ζήσει 100 χρόνια, τότε ενδεχομένως να άξιζε να το κάνει κάποιος. Γι' αυτό εγώ έχω διαφορετική αντίληψη. Εγώ με κάθε σημείο του σώματός μου αισθάνομαι την Τούμπα. Αν μιλάμε για το γκρέμισμα, για την ολική κατάρρευση της Τούμπας, τότε δεν μιλάμε για μένα. Αν μιλάμε για την ανακαίνιση, τότε είναι για μένα. Αυτό σκέφτομαι. Εδώ, για ακόμα μια φορά θα πω για τη γυναίκα μου, που πάντα μου λέει στην Τούμπα όταν ο καιρός δεν είναι καλός «δες βρέχει και ο κόσμος βρέχεται. Πρέπει να κάνεις κάτι». Γι' αυτό μου είναι εύκολο να επενδύω στον ΠΑΟΚ. Κανείς στο σπίτι, δεν μου λέει γιατί ξοδεύεις λεφτά για τον ΠΑΟΚ. Μου λένε γιατί επενδύεις λίγα».

(Η συνέντευξη δόθηκε στον Βασίλη Παπαθεοδώρου, στις 12 Οκτωβρίου και δημοσιεύθηκε σε 3 συνέχειες, στις 15, 16 και 18 Οκτωβρίου 2015)

http://www.sdna.gr/podosfairo/superleague/article/125111/synenteyksi-seismos-ivan-savvidi